คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้คงมีปัญหาในข้อเท็จจริงขึ้นมาในขั้นฎีกาว่า ฮ.จำเลยเป็นผู้ร้ายปล้นทรัพย์ตามที่ศาลล่างพิพากษาลงโทษต้องมาหรือไม่ ทางพิจารณาได้ความว่า บ.และ น.ลูกจ้างเจ้าทรัพย์หาบเนื้อสุกรไปขาย ขณะนั้นมีชาย ๕ คนเดินสวนทางมา คือจำเลยกับพวกและฉ. พวกจำเลยได้ช่วยกันทำร้ายลูกจ้างเจ้าทรัพย์แล้วเอาเนื้อสุกรไป โจทก์มีคำของ น.และบ.เบิกความว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายปล้นทรัพย์รายนี้ และยังมี ฉ.เป็นพะยานประกอบอีกด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ ฉ.จะเป็นผู้ร้ายไปปล้นด้วยซึ่งโดยลังพังแล้วคำของฉ.ก็ไม่สู้มีน้ำหนัก แต่ก็มีพะยานประกอบอื่น ๆ มั่นคง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ลงโทษ จำเลยยืนตามศาลล่างทั้ง
