คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำการยักย้ายผ้าขาวม้า 200 ผืน ผ้าซิ่น 100 ตัว อันเป็นผ้าและเครื่องนุ่งห่มที่อยู่ในความควบคุม ฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโดยวินิจฉัยว่า ได้มีประกาศยกเลิกการควบคุมผ้าที่ทอด้วยเส้นด้ายพื้นเมืองเสียแล้ว สิทธิฟ้องร้องของโจทก์ย่อมระงับไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯให้อำนาจ พนักงานเจ้าหน้าที่ให้ไปออกคำสั่งเพื่อให้การเป็นไปตามพระราชบัญญัติเท่านั้น เมื่อจำเลยฝ่าฝืนประกาศ จำเลยก็ย่อมมีผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานที่สั่งการโดยชอบด้วยกฎหมายประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ นั้น หาใช่กฎหมายไม่ ประกาศที่ออกมาภายหลังยกเลิกการควบคุมสิ่งของบางอย่างจึงไม่ใช่กฎหมายที่ยกเลิกความผิดหรือไม่เอาโทษแก่ผู้กระทำผิด กรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(5) หรือกฎหมายอาญา มาตรา 8 จำเลยจึงมีผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง
