คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าได้ซื้อที่ดินโฉนดจากนายทวี ซึ่งเป็นที่ที่ได้กันที่ดินของวัดโบสถ์ ออกตามคำพิพากษาในคดีที่วัดโบสถ์ฟ้องนายทวีแล้ว จำเลยเช่าที่ดินจากวัดโบสถ์ปลูกห้องแถว แต่เป็นที่ดินส่วนที่เหลือเป็นของโจทก์ดังกล่าว แล้วจำเลยไม่ยอมทำสัญญาเช่ากับโจทก์ จึงฟ้องขับไล่และให้รื้อห้องแถวออกไปจำเลยต่อสู้ว่าเช่าจากวัด แม้จะตกเป็นของโจทก์ ๆ ก็ไม่มีสิทธิเลิกการเช่าจนกว่าจะครบปี แผนที่หลังโฉนดไม่ตรงกับคำพิพากษาจึงเป็นโมฆะ และที่พิพาทเป็นของวัดทางพิจารณาได้ความว่าเดิมวัดโบสถ์ฟ้องนายทวี ศาลฎีกาพิพากษาให้ทำลายโฉนดของนายทวี เฉพาะในเขตเส้นสีแดงที่ออกทับที่ของวัดโบสถ์ ศาลชั้นต้นจึงสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินรังวัดเขตของวัดออกจากโฉนด ส่วนที่เหลือคงเป็นของนายทวี ในการรังวัดทางด้านตะวันออกขัดข้องเพราะไม่แสดงระยะแน่นอนไว้ คู่ความจึงตกลงกันชี้เขตด้านนี้ให้ช่างรังวัดไปตามนั้นและปรากฏว่าห้องแถวของจำเลยปลูกอยู่ในที่ดินที่โจทก์ซื้อดังนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อห้องแถวออกไปจากที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อตกลงของวัดโบสถ์และนายทวีในการรังวัดเปลี่ยนเขตกันใหม่นั้น ไม่ชอบด้วย พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 41 แต่ยังไม่ได้ความว่าห้องแถวของจำเลยปลูกอยู่ในเขตที่วัดตามคำพิพากษาหรือไม่ จึงให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาพิพากษาใหม่โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการที่คู่ความตกลงกันชี้เขตตามแผนที่ก็เฉพาะในด้านที่ไม่บอกระยะแน่นอนไว้ข้อตกลงเช่นนี้เป็นความตกลงให้การบังคับคดีเป็นไปตามคำพิพากษานั่นเอง มิใช่เปลี่ยนแปลงโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดให้ผิดจากคำพิพากษาดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพราะเมื่อแผนที่วิวาทเดิมมีด้านที่ไม่บอกระยะแน่นอนก็ย่อมไม่แน่นอนเช่นเดียวกันว่าที่ของวัดทางด้านนั้นมีอยู่เพียงใด ห้องแถวของจำเลยอยู่ในที่ส่วนของโจทก์นอกเขตวัด เมื่อจำเลยไม่ได้เป็นผู้เช่าที่ดินโจทก์ และโจทก์ก็ไม่ได้รับโอนจากวัด โจทก์ย่อมขับไล่ได้พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น
