Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2472

พ.ศ. 2472 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

เนื้อความคำพิพากษา

ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับ จ.ก.เดินมาพบกันเข้า ก.ถามจำเลยว่าเมื่อไรจะฟันเรือให้ จำเลยตอบว่าขอผัดอีก ๗ - ๘ วันทำนาแล้วจะฟันให้ ก.ว่าพูดกันมานานแล้วไม่ได้สักทีประเดี๋ยวพ่อฟันหัวเสียดีกว่าฟันเรือ แล้ว ก.เงื้อมีดจะฟันจำเลยๆ มีความกลัวจึงถอยห่างออกไปและหันหลังจะเดินกลับ จ.ก็วิ่งตรงเข้าต่อยถูกท้ายทอยจำเลย ๆ จึงเอามีดเหน็บแทง จ.ถูกที่เหนือสะดือ ๑ ทีแล้ววิ่งหนีไป รุ่งขึ้น จ.ขาดใจตาย ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ม.๒๕๑ ให้จำคุก ๗ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า เปนการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิด ให้ปล่อยตัวจำเลยพ้นโทษไป

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
นล · ศรี · หริศ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6530/2556

การที่ศาลจะนำ ป.อ. มาตรา 50 มาใช้บังคับต้องได้ความว่า จำเลยประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ และได้กระทำความผิดโดยอาศัยโอกาสจากการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ หรือเนื่องจากการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ และศาลเห็นว่าหากจำเ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 662/2548

ผู้เสียหายทั้งสองเป็นเจ้าพนักงานที่ดินได้รับคำสั่งจากกรมที่ดินให้ปฏิบัติงานตามโครงการเดินสำรวจออกโฉนดที่ดินทั้งตำบลและเปลี่ยน น.ส. 3 ก เป็นโฉนดที่ดิน ระหว่างปฏิบัติหน้าที่มีผู้ร้องเรียนไปยังกรมที่ดินว…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5177/2537

จำเลยได้รับอนุญาตให้ตั้งสถานพยาบาล ได้รับใบอนุญาตให้ขายยาแผนโบราณ และได้รับใบอนุญาตให้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณสาขาเภสัชกรรม เมื่อยาของกลางมีไว้เพื่อกิจการค้าของจำเลยและถูกเก็บซุกซ่อนอยู่ในสถานพยาบาล แม้…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2529 (เลขอ้างอิง 904)

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องจำเลยที่2และที่3โดยวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานยืนยันว่าจำเลยที่2และที่3ได้กระทำความผิดร่วมกับจำเลยที่1และที่4จึงลงโทษจำเลยที่2และที่3ไม่ได้โจทก์จึงต้องห้ามมิให…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2529 (เลขอ้างอิง 27672)

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง จำเลยที่ 2 และที่ 3 โดยวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีพยานหลักฐานยืนยันว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้กระทำความผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 และที่ 4 จึงลงโทษจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ได้ โ…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้