คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์อ้างว่าที่ดินที่ยึดเป็นของวัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่าผู้ร้อง ซึ่งเป็นธรณีสงฆ์ จำเลยเป็นเพียงผู้อาศัยปลูกเรือนอยู่เท่านั้นจำเลยคัดค้านว่า ที่ดินรายนี้เป็นของจำเลยซื้อมาจากนายบุญเป็งแล้วครอบครองมา พระภิกษุอูอาสะภะ ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องแทนวัดทรายมูลพะม่าได้โจทก์ไม่ได้คัดค้านคำร้องแต่ประการใดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า ที่ดินพิพาทเป็นของผู้ร้องพิพากษาให้ปล่อยทรัพย์ที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะในข้อกฎหมายว่าพระภิกษุอูอาสะภะเจ้าอาวาสวัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่าจะมีอำนาจร้องขัดทรัพย์แทนวัดโดยตนเองได้หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
วัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่าเป็นนิติบุคคลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 72(2) พระภิกษุอูอาสะภะเป็นเจ้าอาวาสวัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่ามีหน้าที่บำรุงรักษาจัดการวัดและสมบัติของวัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่าตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 43(1) และเป็นผู้แสดงเจตนาแทนวัดมูลม่านหรือวัดทรายมูลพะม่าในการรักษาสมบัติของวัดดังกล่าวตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 75 ผู้ร้องจึงมีอำนาจเป็นผู้แทนวัดร้องขัดทรัพย์รายนี้ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
