เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยกระทำอนาจารเจ้าทุกข์ในที่ลับตาคน เมื่อเจ้าทุกข์ร้องขึ้นมีคนมาช่วยจำเลยยังกอดเจ้าทุกข์อยู่จนกระทั่งถูกจับโดยตั้งใจยึดเหนี่ยวเจ้าทุกข์ไว้เพื่อป้องกันการถูกทำร้าย เจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๒๔๖ ครั้นในวันพิจารณาเจ้าทุกข์แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจ เอาความแก่จำเลยต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่การกระทำของจำเลยเป็นความผิดส่วนตัว ไม่ใช่การกระทำผิดต่อหน้าธารคำนัล เมื่อเจ้าทุกข์ถอนคดีแล้วอัยยการก็หมดความชอบธรรมที่จะว่ากล่าวต่อไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างซึ่งให้จำหน่ายคดี
