เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยมีความโกรธ จ. และ ว. ซึ่งเปนนายอำเภอแลปลัดอำเภอด้วยเรื่องจำเลยขออนุญาตมีอาวุธปืน แต่ จ. ไม่อนุญาตให้เพราะจำเลยเปนคนมีความประพฤติไม่ดี ในวันเกิดเหตุ จ. และ ว. กับตำรวจจะไปไต่สวนผู้ร้ายที่ตำบลไผ่ขอคอนเวสาซึ่งหยุดพักรับประทานอาหารมีคนร้ายใช้ปืนยิงถูก จ. และ ว. ขาดใจตาย ตามหลักฐานพะยาน โจทก์ฟังเปนจริงว่า จำเลยได้เปนคนร้ายยิง จ. และ ว. ตายดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม. ๒๔๙ ให้ประหารชีวิตร์ ศาลอุทธรณ์แก้บทวางมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ศาลอุทธรณ์แก้บทวางมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
