เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงปรากฏว่าเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในคดีล้มละลายของ จำเลยได้สั่งใบพิศูจน์หนี้ของผู้ร้อง แลอีกประการหนึ่ง ศาลฎีกาได้เคยมีคำสั่งตามฟ้องของเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ให้ผู้ร้องใช้เงินแก่คดีเรื่องนี้ มาครั้งหนึ่งแล้ว การเปนดังนี้ผู้ร้องจึงได้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ขออนุญาตหักกลบลบหนี้ในเงินจำนวนหลังกับเงินจำนวนแรก ส่วนหนี้สินทียังคงค้างอยู่อีกเท่าใดก็ขอเฉลี่ยในคดีล้มละลายต่อไป เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สั่ง อนุญาตตามคำร้องนี้ โจทก์ อุทธรณ์คำสั่งต่อศาล ศาลแพ่งมีคำสั่งให้ยกคำสั่งของเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เสียโดยเห็นว่าผู้ร้องยกคำสั่งให้ยกคำสั่งของเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เสียโดยเห็นว่าผู้ร้องต้องใช้เงินให้แก่คดีล้มละลายก่อน แล้วจึงจะขอรับส่วนเฉลี่ยตามจำนวนหนี้ที่
อนุญาตให้พิศูจน์ได้ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามคำสั่งของ ศาลแพ่ง ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลล่างให้ยกฎีกาผู้ร้องโดยอ้างเหตุว่าจะสั่ง อนุญาตตามคำร้องของผู้ร้องดังที่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สั่งอนุญาตไปนั้นย่อมเปนการขัดต่อ ( ๑ ) คำ วินิจฉัยของศาลฎีกาซึ่ง วินิจฉัยในคดีเรื่องก่อนว่าบรรดาทรัพย์สมบัติของผู้ล้มละลายนั้นต้องจัดให้เข้าสู้สภาพเดิมดังที่เปนอยู่ก่อนเกิดการทุจริตฉ้อโกงกันขึ้น ( ๒ ) ขัดต่อถ้อยคำในคำพิพากษาใน คำพิพากษาฎีกาซึ่งได้สั่งไว้ชัดแจ้งว่าให้ผู้ร้องใช้จำนวนที่ได้ระบุลงไว้แน่นอนนั้นเข้าในกองทรัพย์สมบัติที่กล่าวแล้ว
