คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยร้องเท็จกล่าวโทษจำเลยต่อผู้ว่าราชการจังหวัดศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๙ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องแลว่าจำเลยที่ ๒ แม้มิได้อุทธรณ์ก็ชอบที่จะได้รับผลเท่ากับจำเลยที่ ๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาว่า คดีมีมูลที่ทำให้จำเลยร้องเรียน จำเลยยังไม่ควรมีผิดและ คดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๒ แม้ยุตติเพียงศาลเดิมก็ดี เมื่อปรากฎว่าความผิดมิได้เกิดขึ้น ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจปล่อยตัวไปได้ตามฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๗๐ แลตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(นล-หริศ-วิกรม)หลวงวิมลสัจจารักษ์ - พระราชปัญญา -
