คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอบังคับให้จำเลยชดใช้เงินให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหาย
จำเลยให้การต่อสู้คดี ศาลชั้นต้นได้ชี้สองสถานและกำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์วันที่ 12 ธันวาคม 2527 คู่ความทุกฝ่ายทราบนัดแล้ว ต่อมาวันที่ 11 ธันวาคม 2527 ทนายโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานโจทก์ โดยอ้างว่าเสมียนทนายที่มาฟังคำสั่งศาลในวันนัดชี้สองสถานแจ้งว่า ศาลได้เลื่อนการนัดชี้สองสถานเป็นวันที่ 12 ธันวาคม 2527 และในวันที่ 12 ธันวาคม 2527 โจทก์ได้ยื่นคำร้องว่า ตัวโจทก์ป่วยขอเลื่อนการพิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ยื่นบัญชีระบุพยานโจทก์ เมื่อโจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงสิ้นสิทธิที่โจทก์จะนำพยานเข้าสืบ ไม่มีเหตุขอเลื่อนการสืบพยาน ให้ยกคำร้องให้เลื่อนไปนัดสืบพยานจำเลยในนัดหน้าจำเลยแถลงไม่สืบพยาน คดีเสร็จการพิจารณา ให้รอฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ภาระการพิสูจน์ตกโจทก์ เมื่อโจทก์ไม่มีพยานมานำสืบจึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า คดีมีเหตุที่จะย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานคู่ความทั้งสองฝ่ายหรือไม่เห็นว่าในวันที่ 12 ธันวาคม 2527 ซึ่งเป็นวันนัดพิจารณาคดีโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอเลื่อนการพิจารณาคดี อ้างว่าตัวโจทก์ป่วยไม่สามารถมาศาลได้ พร้อมแนบใบรับรองแพทย์มาด้วย ศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งว่าโจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงสิ้นสิทธิที่โจทก์จะนำพยานเข้าสืบไม่มีเหตุขอเลื่อนการสืบพยานให้ยกคำร้อง โดยศาลชั้นต้นไม่ได้พิจารณาเหตุแห่งการขอเลื่อนการพิจารณาคดีของโจทก์ว่า ตัวโจทก์ป่วยจนไม่สามารถมาศาลได้หรือไม่การที่โจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานไว้หาเป็นเหตุที่จะนำมาพิจารณาว่าควรอนุญาตให้เลื่อนการพิจารณาคดีหรือไม่
การพิจารณาว่าควรจะให้เลื่อนการพิจารณาคดีหรือไม่นั้น ควรจะได้พิเคราะห์สั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 40 คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงไม่ชอบ และที่ศาลอุทธรณ์พิเคราะห์เชื่อว่าโจทก์ป่วยจริงอนุญาตให้โจทก์เลื่อนการพิจารณาคดีไป และพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยต่อไป แล้วมีคำพิพากษาใหม่ตามรูปคดีนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
