คดีที่โจทก์ฟ้องและจำเลยฟ้องแย้ง จะอุทธรณ์ฎีกาได้เพียงใดหรือไม่ ต้องแยกพิจารณาคนละส่วน โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้เช่าช่วงตึกจากโจทก์ เป็นคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าไม่เกินเดือนละสองพันบาทและเรียกค่าเสียหายด้ว …
การฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 237 นั้น หากจำเลยนำเงินกู้ตามคำพิพากษามาวางศาล เพื่อชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว โจทก์ก็ไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้จำเลยอันจะขอให้เพิกถอนต่อไป
ข้อที่จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ามาในศาลชั้นต้นถึงหากจะยกขึ้นในชั้นอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยแล้วก็ตาม จำเลยจะยกขึ้นเป็นข้อฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ผู้โอนหรือผู้รับโอนทรัพย์สินที่มีผู้เช่าอยู่ไม่จำต …
โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะลูกหนี้ให้ชำระหนี้ จำเลยจะใช้สิทธิเรียกร้องของห้างหุ้นส่วนจำกัดซึ่งจำเลยเป็นหุ้นส่วนอยู่ด้วย ขึ้นฟ้องแย้งให้โจทก์ชำระหนี้แก่จำเลยเป็นส่วนตัวไม่ได้ ฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม
จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การ ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งว่า การขาดนัดของจำเลยเป็นไปโดยจงใจ ไม่มีเหตุควรอนุญาตให้ยื่นคำให้การ ให้ยกคำร้อง คำสั่งของศาลชั้นต้นเช่นนี้ไม่ใช่คำ …
โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้แบ่งที่นาให้โจทก์ตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์จำเลยได้ทำต่อกันไว้ตามสำเนาบันทึกการประนีประนอมยอมความท้ายฟ้อง แต่จำเลยไม่ได้ให้การโดยแจ้งชัดถึงสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์อ้างว่าจำเลยตกลงแบ่งที่นาพิพาทตาม …
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไถคราดและขุดดินถมเหมืองน้ำสาธารณะทำให้โจทก์และบุคคลอื่นซึ่งมีนาอยู่บริเวณนั้น ไม่มีทางระบายน้ำหรือทดน้ำเข้านาได้ โจทก์ห้าม จำเลยเถียงว่าเหมืองน้ำผ่านกลางที่นาของจำเลย จำเลยมีสิทธิกลบถมได้ ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเส …
เมื่ออ่านฟ้องของโจทก์ประกอบกับเอกสารท้ายฟ้องฟ้องของโจทก์เป็นอันชัดแจ้งว่าเงินที่โจทก์เรียกร้องเป็นค่าใช้จ่ายในกิจการที่โจทก์ได้กระทำในฐานะผู้เริ่มก่อตั้งบริษัทจำเลยซึ่งที่ประชุมจัดตั้งบริษัทจำเลยได้ให้สัตยาบันแล้วหาเป็นฟ้องเคลือบค …
เมื่อมีปัญหาเกี่ยวกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาในคดีใดว่าลูกหนี้จะต้องรับผิดเพียงใด ย่อมเป็นเรื่องที่คู่ความจะต้องดำเนินการในคดีนั้นเพื่อขอคำวินิจฉัยจากศาล แม้ คดีนั้นจะได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว แต่ในชั้นบังคับคดี เมื่อมีเหตุอันคว …
การเช่าอสังหาริมทรัพย์ซึ่งไม่มีหนังสือสัญญาเช่าเป็นหลักฐานผู้เช่าจะอ้างสิทธิตามข้อตกลงในการเช่าระหว่างโจทก์จำเลยขึ้นต่อสู้โจทก์หาได้ไม่การเช่าซึ่งมีกำหนดชำระค่าเช่ากันเป็นรายปีนั้น การบอกเลิกการเช่าไม่จำต้องบอกกล่าวล่วงหน้ากว่า 2 …
เมื่อคดีของจำเลยไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกาจึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155
จำเลยถึงแก่กรรม โจทก์ขอให้ศาลหมายเรียกผู้จัดการมรดกของจำเลยเข้ามาเป็นคู่ความแทนจำเลย แม้ผู้จัดการมรดกไม่ประสงค์จะเข้าเป็น ศาลก็ตั้งให้เป็นคู่ความแทนจำเลยที่มรณะได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 44
คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์และคดีถึงที่สุดแล้วโดยโจทก์มิได้อุทธรณ์ ฉะนั้นข้อที่โจทก์ฎีกาขอให้วินิจฉัยว่าคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ขอเลื่อนการอ่านคำพิพากษาเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ จึงเป็นฎีกาที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับ …
โจทก์จะขอถอนฟ้องจำเลยที่ตายในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาไม่ได้ โจทก์ชอบที่จะเรียกบุคคลที่ระบุไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42 เข้ามาเป็นคู่ความแทนที่จำเลยผู้มรณะ
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยอุทธรณ์อย่างคนอนาถา คำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 จำเลยจะยื่นฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่ได้
คดีนี้โจทก์ได้ถึงแก่กรรมลงในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกความแทนที่โจทก์ผู้มรณะในระหว่างที่ศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลฎีกา เมื่อปรากฏว่าผู้ร้องเป็นผู้รับมรดกตามพินัยกรรมและปกครองทรัพย์มรดกของผู้ตายไว้ ศาลฎ …
ในกรณีที่โจทก์ประสงค์จะแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาโจทก์ต้องขอมาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 241,247คำร้องขอเพิ่มเติมข้อความต่อท้ายฎีกาเพื่อจะขอแถลงการณ์ด้วยวาจาต่อศาลฎีกา ต้องยื่นภายในกำหนดหนึ่งเดือน …
เมื่อจำเลยมีทรัพย์สินพอที่จะจำหน่ายเป็นเงินนำมาเสียค่าธรรมเนียมต่อศาลได้แล้ว จำเลยจะขอฎีกาอย่างคนอนาถาไม่ได้
คดีมีทุนทรัพย์พิพาทกว่า 5,000 บาทไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงการอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกานั้นต้องยื่นคำขอเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 252ประกอบมาตรา 234
คดีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาและศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156
