คำพิพากษาศาลฎีกา

การที่จะรับฟังพยานหลักฐานซึ่งคู่ความระบุหรือยื่นฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 และ 90 หรือไม่เพียงไรนั้น ต้องพิจารณาตามพฤติการณ์และเหตุผลเป็นเรื่องๆ ไปคดีที่ศาลให้โจทก์นำสืบก่อนนับแต่วันชี้สองสถานถึงวันสืบพยานโจทก์ …

โจทก์จำเลยทำยอมในศาลโดยจำเลยให้สิทธิโจทก์ที่จะตรวจตราดูการที่จำเลยดำเนินงานประจำปีฉลองรูปปั้นเซียนและจำเลยจะทำบัญชีรับจ่ายสำหรับงานดังกล่าว พร้อมหลักฐานกับเงินสุทธิมายื่นต่อศาลเพื่อให้โจทก์ตรวจดูได้ ซึ่งศาลพิพากษาตามยอม และจำเลยก็ …

ตามธรรมดาโรงเรือนซึ่งปลูกสร้างลงในที่ดินย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ใครเป็นเจ้าของที่ดินย่อมมีกรรมสิทธิ์ในโรงเรือนนั้น เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 109 หรือ 1312 จำเลยมาได้บุตรสาวของผู้ร้องเป็นภรรยาและได้ …

คดีที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องและดำเนินคดีอย่าง คนอนาถานั้น เมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้น ดังนี้ คำสั่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา236 แม้จำเลยจะ …

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอายัดที่ดินของจำเลยไว้ก่อนพิพากษา ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ ยื่นฎีกาและยื่นคำร้องขอให้ไต่สวนและสั่งอายัดที่ดินดังกล่าวไว้จนกว่าคดีจะถึงที่สุด โดยอ้างว่า จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่ง …

ฎีกาว่า จำเลยไม่ได้รุกล้ำเข้าไปในเขตที่ดินของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์เป็นคำสั่งที่ไม่รับคำคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 จึงอุทธรณ์ฎีกาได้และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้น กรณี จึงต้องด้วยมาตรา 247 คู่ความฎีกาคำสั่งศ …

คดีฟ้องขอให้เพิกถอนการให้เพราะเหตุเนรคุณ ขอให้บังคับให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ให้นั้นคืนโจทก์เป็นคดีที่มีคำขอ ให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ เมื่อทรัพย์สินที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาท และศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตาม …

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องแถวและให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 15 บาทนั้นเมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์โดยมิได้รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์จึงรับวินิจฉัยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายด …

คดีที่โจทก์หลายคนต่างฟ้องจำเลยคนเดียวกันในข้อหาอย่างเดียวกันนั้น ในการพิจารณาว่าคดีใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคดีเพื่อนำมาพิจารณาว่าต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่

แม้ศาลจะได้พิจารณาพิพากษาคดีสามสำนวนรวมกัน แต่ในการอุทธรณ์ฎีกาต้องถือว่าเป็นสามคดีและจำนวนทุนทรัพย์แยกเป็นคดีๆไปไม่ว่าจะได้ฎีการวมกันมาหรือไม่ก็ตาม

ผู้ร้องขัดทรัพย์ร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยเห็นว่า ผู้ร้องไม่อาจฎีกาในข้อเท็จจริงได้และข้อที่อ้างว่าเป็นข้อกฎหมายก็มิได้อ้างมาแต่ศาลชั้นต้น ดังนี้คำสั่งศาลชั้นต้นย่อมแสดงอยู่ในตัวแล้วว่าคดีไม่มีมูล เมื่อผ …

คดีที่คู่ความถึงแก่กรรมในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกานั้น ผู้ร้องซึ่งเป็นทายาทของผู้ตายขอเข้ารับมรดกความแทนที่คู่ความผู้มรณะในชั้นศาลฎีกาได้

คดีที่โจทก์ยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาและศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง เมื่อโจทก์อุทธรณ์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนคำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156

ทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องเป็นที่ดินราคาสี่พันบาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิและฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายในคดีเดียวกันอีกปีละสองพันบาท ทุนทรัพย์ที่พิพาทในคดีนี้จึงเกินห้าพันบาทไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง …

คดีที่ฟ้องเรียกค่าเสียหาย 30,000 บาทเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทอยู่ในเขตโฉนดที่ดินของโจทก์ การที่จำเลยฎีกาว่าพยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าที่พิพาทอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์ จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง แม้คดีนี้จะเป็นคดีขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินก็ตามแต่ …

การขอแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 241,247 บัญญัติให้ขอมาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาหรือคำแก้ฎีกา ดังนั้นเมื่อจำเลยมิได้ขอแถลงการณ์ด้วยวาจามาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาจำเลยจะขอมาเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วัน …

ผู้รับทรัพย์มรดกตามพินัยกรรมและได้ครอบครองทรัพย์มรดกของโจทก์ผู้มรณะ มิใช่บุคคลตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงไม่มีสิทธิดำเนินคดีในส่วนอาญาต่างผู้ตายต่อไปได้ แต่เข้าเป็นคู่ความแทนที่ โจทก์ ผู้มรณะใ …

เมื่อราคาทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาทแม้ทรัพย์นั้นจะเป็นที่ดินก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248