คำพิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาว่า จำเลยมีเจตนาทุจริต ไม่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามหน้าที่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาที่ยื่นภายหลังฟ้องฎีกา ถือไม่ได้ว่าได้ขอติดมากับฟ้องฎีกา ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 205 วรรคหนึ่ง

คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ได้ส่งอุทธรณ์คำสั่งขอโจทก์ไปศาลอุทธรณ์ด้วยความเข้าใจผิดศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วได้สั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์ดังนี้ถือว่าอุทธรณ์คำ …

คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี 6 เดือน และให้กักกัน 3 ปีการกักกันไม่ใช่โทษแต่เป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกลงโทษจำคุกเกิน 5 ปี คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามปร …

ฎีกาโจทก์ซึ่งขอให้วินิจฉัยว่าตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังมานั้น จำเลยได้ครอบครองกระบือของกลางอันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสองหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

คดีนี้ศาลล่างทั้งสองยกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าข้อความที่จำเลยแจ้งนั้นไม่ได้ความว่าเป็นความเท็จ จึงเป็นการพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา219

ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้เถียงว่า พยานโจทก์ฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิด เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการวินิจฉัยคำพยานของศาลเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคำพยานนอกสำนวนซึ่งความจริงแล้วศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยคำพยานนอกสำน …

คำร้องขอเพิ่มเติมฎีกาต้องยื่นต่อศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ที่ไม่เรียกสำนวนคดีอาญาเรื่องอื่นมาประกอบการพิจารณาคดีนี้เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายให้สิทธิผู้ขอฎีกาอย่างคนอนาถายื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นต่อศาลฎีกาได้เฉพาะ 2 กรณีเท่านั้น คือกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลบางส่วนและกรณีที่ศาลชั้นต้ …

แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพว่าจำเลยได้พรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร แต่เมื่อผู้เยาว์ได้ยื่นคำร้องขึ้นมาว่าเหตุเกิดเนื่องจากถูกบิดาเลี้ยงดุด่าและตีไล่ให้ออกจากบ้าน จึงไปอาศัยจำเลยซึ่งเป็นคนรู้จักชอบพอกันมาก่อน จำเลยทั้งสองก็ได้ให้ความ …

หลังจากที่ศาลพิพากษาให้จำเลยรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์.ไม่ปรากฏว่าจำเลยมีทรัพย์สินอื่นอีก ดังนี้ การที่จำเลยซื้อที่พิพาทแล้วยกให้ผู้ร้อง จึงเป็นการกระทำที่จำเลยผู้เป็นลูกหนี้โจทก์กระทำลงโดยรู้ว่าเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรีย …

จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คนสมคบกันไปลักทรัพย์.จำเลยทั้งสองรออยู่ที่ประตูรั้วอีกคนหนึ่งเข้าไปเอาทรัพย์ข้างใน. และได้ใช้ปืนยิงต่อสู้เจ้าทรัพย์อันเป็นการกระทำของคนร้ายคนนี้เอง. ซึ่งอยู่นอกความมุ่งหมายหรือเจตนาของจำเลย. และข้อเท็จจริงฟ …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทุจริตปลอมเอกสารและนำออกใช้และเบียดบังยักยอกเงินไป แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าปลอมใช้เอกสารมากกว่า 2 ครั้ง ซึ่งเกินกว่าที่ระบุในฟ้อง ก็ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 43 ซึ่งให้พ …

เทศบาลประเมินและเรียกเก็บภาษีโรงเรือน. จำเลยรับเงินภาษีโรงเรือนมาแล้วไม่ลงบัญชี. กลับยักยอกเอาไปเสียเช่นนี้. เทศบาลย่อมเป็นผู้เสียหายและมีอำนาจร้องทุกข์ได้.จำเลยเป็นพนักงานวิสามัญ มีหน้าที่ตรวจควบคุมการเก็บเงินตลาดสดและรับงานด้านภ …

จำเลยขับรถยนต์โดยสารภายในอัตราความเร็วตามกฎหมาย เมื่อแซงขึ้นหน้ารถคันอื่นพ้นไปแล้ว ก็เป็นเวลาพอดีที่มีรถถอยหลังออกจากซอยทางขวามือมาขวางถนนในระยะกระชั้นชิดเพียง 5 - 6 เมตร จำเลยจึงหักพวงมาลัยหลบเป็นเหตุให้รถด้านซ้ายตกขอบทาง และเมื่ …

จำเลยเป็นเสมียนตราจังหวัดมีหน้าที่รับจ่ายและเก็บรักษาเงินของราชการส่วนจังหวัดและราชการส่วนอื่นๆ. โดยเจตนาทุจริตเบียดบังยักยอกเงินที่ตนรับไว้ในตำแหน่งหน้าที่เป็นประโยชน์ส่วนตน ย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา147. ไม่ใช่เป็นคว …

จำเลยใช้ชื่อเครื่องหมายการค้า Sandrex ผิดกับของโจทก์ซึ่งใช้ Andrex เพียงอักษรตัวหน้าตัวเดียว ซึ่งถ้าหากผู้พูดหรือฟังไม่ชัดอาจเข้าใจผิดหลงง่าย ทั้งรูปรอยประดิษฐ์ สี ก็คล้ายคลึงกัน การวินิจฉัยว่าเลียนแบบหรือไม่ ไม่ถือหลักว่าต้องใช้ค …

แม้สัญญาเช่าระหว่างโจทก์จำเลยจะเรียกชื่อว่าสัญญาเช่าที่ดินก็จริง แต่ความมุ่งหมายในการทำสัญญาเช่าคู่สัญญามีเจตนาที่จะให้ผู้เช่าทำการปลูกสร้างอาคารบนที่ดิน (สัญญาข้อ 1) เมื่อปลูกเสร็จแล้วให้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ให้เช่าทันที (สัญญาข …

เมื่อไม่มีเหตุที่จะต้องขอผัดฟ้องแล้ว. หากเผอิญไปขอผัดฟ้องเข้าเพราะความเข้าใจผิด. กรณีจึงไม่เข้าข้อห้ามตามมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499. ที่ห้ามไว้ไม่ให้ฟ้อง.