คำพิพากษาศาลฎีกา

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเกิน 7 วัน นับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งโดยอ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภ …

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า กรณีศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยมีคำสั่งยืนตาม ศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงถึงที่สุดแล้วตามประมวลกฎหมายวิธี พิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจำเ …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์คำสั่งที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นที่สุดตาม …

กรณีที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งกลับคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นฎีกา มิใช่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ประกอบด้วยมาตรา 247 จำเลยจ …

ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์มี คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้อง โดยอ้างมาตรา 156 ถือว่าเป็นคำสั่งยืน ตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวล …

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์มิได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 แต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับฎี …

ความว่า โจทก์ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วคดีนี้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่รับ อุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 โจทก์จะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ …

ความว่า โจทก์ยื่นฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาโจทก์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์จะถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ในกรณีที่คำสั่งของ ศาลอุท …

ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ที่ไม่รับ อุทธรณ์ของจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 จึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพ …

ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ร้องทั้งสามฐานผิดสัญญาประกัน และตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์อันเป็นหลักประกันออกขายทอดตลาดจนเสร็จสิ้น ผู้ร้องทั้งสามยื่นคำร้องขอให้สั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดและดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง …

จำเลยยื่นอุทธรณ์พร้อมกับคำร้องขอขยายเวลาการนำเงิน ค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์มาวางศาลศาลชั้นต้นอนุญาตให้ขยายเวลา แต่จำเลยไม่นำเงินมาวางศาลภายในกำหนด และได้ยื่นคำร้องขอขยายเวลาเข้ามาอีกซึ่งเป็นวันพ้นกำหนดยื่นอุทธรณ์และวางเงิน …

คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยว่าอุทธรณ์ภายในกำหนดรับอุทธรณ์นั้นไม่ชอบ กรณีดังกล่าวเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์สั่งและการที่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้โดยไม่ได้กำหนดให้จ …

ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ข้อหนึ่งของจำเลย เพราะเหตุเป็นข้อที่จำเลยมิได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น ดังนี้ คำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตาม …

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาคำสั่งจำเลยที่ 1 เห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นกรณีนี …

ความว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง คำสั่งของศาลอุทธรณ์ถือเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 วรรคหนึ่ง จึงไม่รับฎีกาผู้ร้ …

ความว่า โจทก์ยื่นคำร้องฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งศาลอุทธรณ์ถือว่าถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 โจทก์จะยื่นคำร้องเพื่อขอให้ศาลฎีการับอุทธรณ์ของโจทก์เช่นนี้หรืออุทธรณ์ต่อศาลฎีกาย่อมไม่ได …

ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของโจทก์ว่าคดีโจทก์ไม่มีเหตุผลสมควรที่จะอุทธรณ์ ไม่อนุญาตให้โจทก์อุทธรณ์อย่างคนอนาถา ถ้าโจทก์ประสงค์จะอุทธรณ์ให้นำค่าขึ้นศาลมาชำระภายในกำหนด ดังนี้ เท่ากับศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำ …

ในการตรวจ อุทธรณ์ที่จำเลยยื่นต่อ ศาลชั้นต้นนั้น ศาลชั้นต้นอาจตรวจ ทั้งในข้อที่คดีต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ ๒๓๐ รวมตลอด ทั้งตรวจ อุทธรณ์-เพื่อปฏิเสธไม่ส่งอุทธรณ์นั้นในเหตุอื่นตาม มาตรา …

ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จำเลย คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 จำเลยไม่มีสิทธิยื่นฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ที่จำเลยอ้างว่าเป็นฎีกาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่าจำเลยฎีกาว่า นายประวิทย์ เจ้าหน้าที่อำเภอมิได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความ เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นฟัง และโต้เถียงดุลยพินิจของศาลอุทธรณ์ เ …