ข้อ 1 กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการรับประกันความเสี่ยงทางการเมือง พ.ศ. 2547

ในกฎกระทรวงนี้ “ผู้ลงทุน” หมายความว่า ผู้ประกอบกิจการในต่างประเทศซึ่งมีผู้ลงทุนหรือร่วมลงทุน ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นผู้มีสัญชาติไทย หรือ (๒) เป็นนิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศไทยซึ่งมีทุนเกินกึ่งหนึ่งของนิติบุคคลนั้นถือโดยบุคคลตาม (๑) หรือนิติบุคคลซึ่งมีบุคคลตาม (๑) ลงทุนมีมูลค่าเกินกึ่งหนึ่งของทุนทั้งหมดในนิติบุคคลนั้นและเป็นผู้มีอำนาจตามกฎหมาย ข้อบังคับ หรือข้อตกลงในการแต่งตั้งกรรมการส่วนใหญ่ของจำนวนกรรมการทั้งหมดหรือในการออกคะแนนเสียงข้างมาก เพื่อกำหนดนโยบายการดำเนินงานของนิติบุคคลนั้น “เงินสกุลที่ใช้ได้โดยเสรี” หมายความว่า เงินสกุลสำคัญที่คณะกรรมการกำหนด “กรมธรรม์” หมายความว่า กรมธรรม์ประกันความเสี่ยงทางการเมืองซึ่งธนาคารออกให้แก่ผู้ลงทุนหรือธนาคารของผู้ลงทุน “ความเสี่ยงทางการเมือง” หมายความว่า ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากกรณีดังต่อไปนี้
(๑) การที่รัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุนดำเนินมาตรการจำกัดการโอนเงินออกนอกประเทศหรือไม่อนุญาตให้เงินสกุลของตนแลกเปลี่ยนเป็นเงินสกุลที่ใช้ได้โดยเสรี หรือเงินสกุลอื่นที่เป็นที่ยอมรับของผู้ลงทุน ทั้งนี้ รวมถึงกรณีที่รัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุนไม่อนุญาตหรือไม่สามารถโอนเงินให้ตามที่ผู้ลงทุนร้องขอได้ภายในระยะเวลาตามที่คณะกรรมการกำหนด หรือกรณีที่รัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุนดำเนินมาตรการกีดกันผู้ลงทุนไม่ให้แลกเปลี่ยนสกุลเงิน โดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่ใช้เป็นการทั่วไปในประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน แต่ไม่รวมถึงการลดค่าเงินการใช้อัตราแลกเปลี่ยนหลายอัตราหรือการเสื่อมของค่าเงิน
(๒) การกระทำหรือการละเว้นการกระทำใดทางกฎหมายหรือทางการบริหารโดยรัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน ซึ่งมีผลทำให้ผู้ลงทุนเสียสิทธิในการเป็นเจ้าของ การควบคุมหรือการได้รับผลประโยชน์เป็นจำนวนที่ทำให้ผู้ลงทุนได้รับความเสียหายจากการลงทุน เช่น การยึดหรืออายัด หรือริบทรัพย์สินของผู้ลงทุน เว้นแต่เป็นมาตรการเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในสังคม มาตรการทางภาษี มาตรการเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมหรือแรงงาน หรือมาตรการอื่นใดที่ใช้เป็นการทั่วไปเพื่อควบคุมกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน
(๓) การที่รัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุนปฏิเสธภาระผูกพันตามสัญญาหรือผิดสัญญากับผู้ลงทุนโดย (ก) ผู้ลงทุนไม่สามารถดำเนินการตามกระบวนการทางศาลหรือทางอนุญาโตตุลาการเพื่อให้พิจารณาชี้ขาดข้อเรียกร้องอันเนื่องมาจากการไม่ยอมรับสัญญา หรือผิดสัญญาของรัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน (ข) ศาลไม่มีคำพิพากษา หรืออนุญาโตตุลาการไม่มีคำตัดสินชี้ขาดภายในระยะเวลาอันสมควรตามที่คณะกรรมการกำหนด (ค) คำพิพากษาของศาล หรือคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการไม่สามารถนำไปใช้บังคับได้
(๔) การกระทำใดทางการทหาร หรือการก่อความไม่สงบในดินแดนของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน เช่น การปฏิวัติ รัฐประหาร การกบฏ การจลาจล หรือเหตุการณ์ทางการเมืองอื่นใดซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกันและอยู่นอกเหนือการควบคุมของรัฐบาลของประเทศที่ผู้ลงทุนไปลงทุน จนผู้ลงทุนไม่สามารถดำเนินกิจการหรือโครงการได้ตามปกติภายในระยะเวลาตามที่คณะกรรมการกำหนด ทั้งนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวต้องเกิดขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ทางการเมืองเป็นหลัก

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา