มาตรา 114 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

หมวด ๓ ปล่อยชั่วคราว

เมื่อจะปล่อยชั่วคราวโดยให้มีประกันและหลักประกันด้วย ก่อนปล่อยตัวไป ให้ผู้ร้องขอประกันจัดหาหลักประกันมาดังต้องการ
หลักประกันมี ๓ ชนิด คือ
(๑) มีเงินสดมาวาง
(๒) มีหลักทรัพย์อื่นมาวาง
(๓) มีบุคคลมาเป็นหลักประกันโดยแสดงหลักทรัพย์

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้

มาตรา 119

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

51 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8722/2558 พ.ศ. 2558

สืบค้นที่ศาลฎีกา

สัญญาประกันตัวจำเลยในคดีอาญาเป็นสัญญาที่ผูกพันเฉพาะตัวผู้ประกัน เมื่อผู้ประกันตายลงในระหว่างที่มีสัญญาประกันและยังไม่มีหนี้ปรับฐานผิดสัญญาประกันเกิดขึ้น สัญญาประกันนั้นย่อมเป็นอันระงับลงผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ประกันจึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาประกัน และไม่มีเหตุที่ศาลจะยึดถือหลักประกันไว้ต่อไป อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 112 ป.วิ.อ. มาตรา 114 ป.วิ.อ. มาตรา 118

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5206/2550 พ.ศ. 2550

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยที่ 2 เป็นผู้ยื่นคำร้องและลงลายมือชื่อเป็นผู้ประกันตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานสอบสวน โจทก์มีหน้าที่ต้องจัดหาหลักประกันเมื่อไม่มีกฎหมายบังคับว่าหลักประกันต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ประกันแต่ผู้เดียว การที่จำเลยที่ 2 จัดหาหลักประกันเป็นที่ดินของจำเลยที่ 1 ซึ่งจำเลยที่ 1 ยินยอมให้นำมาวางต่อโจทก์โดยทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้ดำเนินการ มิได้แปลว่าจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องและทำสัญญาประกันในฐานะที่เป็นตัวแทนผู้รับมอบอำนาจากจำเลยที่ 1 เท่านั้น แต่แสด… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 204 ป.วิ.อ. มาตรา 106 ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9029/2547 พ.ศ. 2547

สืบค้นที่ศาลฎีกา

การขอให้ปล่อยผู้ต้องหาชั่วคราวโดยมีประกันและหลักประกันนั้นต้องประกอบด้วยผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องได้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยผู้ต้องหาชั่วคราวประการหนึ่งกับผู้ร้องขอประกันได้จัดหาหลักประกันมาอีกประการหนึ่งตามบทบัญญัติ ป.วิ.อ. มาตรา 106, 112, และมาตรา 114 จำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอประกันและเป็นผู้ทำสัญญาประกันตัว ป. ผู้ต้องหาในคดีความผิดต่อ พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ จากโจทก์ จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องจัดหาหลักประกันมาตามมาตรา 114 เมื่อไม่มีกฎหม… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 204 ป.พ.พ. มาตรา 224 ป.พ.พ. มาตรา 379 ป.วิ.อ. มาตรา 106 ป.วิ.อ. มาตรา 112 ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2538 พ.ศ. 2538

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยที่1เป็นผู้ยื่นคำร้องและเป็นผู้ประกันตัว อ.ผู้ต้องหาจำเลยที่1จึง มีหน้าที่ต้องจัดหา หลักประกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา114เมื่อไม่มีกฎหมายใดบังคับว่าหลักประกันนั้นจะต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ประกันแต่ผู้เดียวการที่จำเลยที่1จัดหาหลักประกันเป็นที่ดินของจำเลยที่2ซึ่งจำเลยที่2ยินยอมให้นำมาวางต่อโจทก์โดยจำเลยที่2ทำ หนังสือมอบอำนาจให้แก่จำเลยที่1เป็นผู้รับโฉนดที่ดินไปดำเนินการนั้นหาได้แปลว่าจำเลยที่1ยื่นคำร้องขอประกันและทำสัญญาประกันตั… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2537 (เลขอ้างอิง 58526) พ.ศ. 2537

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา และศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาประกัน 1,000,000 บาทโดยมีจำเลยที่ 1 และนางอรพันธุ์วงศ์พัวพันธุ์ เป็นผู้ประกันร่วมกัน โดยนำที่ดินโฉนดเลขที่ 22385 และโฉนดที่ดิน เลขที่ 7435ตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของนายประกันทั้งสองมาเป็นหลักทรัพย์ ประกันตัวจำเลยที่ 1 แต่เนื่องจากนายประกันทั้งสองมีความจำเป็น ต้องนำที่ดินทั้งสองโฉนดซึ่งเป็นหลักทรัพย์ประกันนั้นไปขาย เพ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 108 ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57802) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า ผู้ร้องได้ประกันตัวจำเลยต่อศาลจังหวัดหล่มสักในระหว่างฎีกา โดยใช้โฉนดที่ดินเลขที่ 6510 เป็นหลักประกัน บัดนี้ผู้ร้องมีความจำเป็นจะต้องขายที่ดินตามโฉนดเลขที่ดังกล่าวให้แก่ผู้อื่นซึ่งได้ทำสัญญาจะซื้อจะขายไว้แล้ว จึงมีความประสงค์ที่จะขอเปลี่ยนหลักประกัน โดยขอถอนหลักประกันเดิมคืนแล้วขอนำเงินสดจำนวน 150,000 บาท มาวางไว้ต่อศาลแทน โปรดอนุญาตหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522ม… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 106 ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57795) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า คดีนี้ นายสมศักดิ์วาณิชย์ปฏิยุทธ์ ได้ประกันตัวจำเลยที่ 2 ไว้ในระหว่างฎีกาบัดนี้ผู้ประกันมีความประสงค์ที่จะขายที่ดินซึ่งเป็นหลักทรัพย์ใช้ประกันตัวจำเลยที่ 2 ให้แก่ผู้อื่นจึงขอเปลี่ยนตัวผู้ประกันรายใหม่แทน โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,86,91,151,157,162 พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของเจ้าพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502มาตรา 10,11ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 106 ป.วิ.อ. มาตรา 107 ป.วิ.อ. มาตรา 108 ป.วิ.อ. มาตรา 114

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57793) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า ผู้ร้องได้ยื่นคำร้องขอเปลี่ยนหลักทรัพย์ประกันตัวจำเลยที่ 2 ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกามาครั้งหนึ่งแล้วศาลฎีกาสั่งไม่อนุญาตเพราะหลักทรัพย์ใหม่ไม่เพียงพอ ทั้งนี้เป็นเพราะความบกพร่องของผู้ร้องที่จำราคาศาลตีประกันผิดไปบัดนี้ผู้ร้องทราบแล้วว่าศาลตีราคาประกันไว้ 200,000 บาท จึงได้นำสมุดบัญชีเงินฝากประจำธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด สาขาราชวัตรบัญชีเลขที่ 099-2-02254-0 จำนวนเงินฝาก 200,000 บาท มาขอวางประกันตัวจำเลยที่ 2 ไว้แทนโฉนดที่ดินเลขที่ 3833… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57703) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นายสง่า เทพอวยชัย และนายเปียนันต๊ะเงิน ผู้เสียหายทั้งสองขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ แต่ให้ขังจำเลยไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80,288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิวรรคหนึ่ง,72 วรรคสาม,72 ทวิ วรรคสอง ความผิดฐานพยายามฆ่… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57701) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีนี้รวมกับคดีหมายเลขแดงที่836/2531 ของศาลชั้นต้น โดยเรียกจำเลยในคดีนี้ว่า จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า สำหรับจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย จำคุก 10 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 106 ป.วิ.อ. มาตรา 107 ป.วิ.อ. มาตรา 108 ป.วิ.อ. มาตรา 114 ป.วิ.อ. มาตรา 115

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57694) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 330,91 พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 32,43,78,157,160 ลงโทษฐานขับรถโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีฐานไม่หยุดรถให้ความช่วยเหลือ จำคุก 2 เดือน รวมสองกระทงจำคุก 1 ปี2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 7 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษา… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57636) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคแรก จำคุก 5 ปี ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357วรรคแรก จำคุก 5 ปี จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพในชั้น จับกุมและในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงลงโทษจำคุกคนละ 3 ปี 4… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57609) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานร่วมกันชิงทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 วรรคสอง,43ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ แต่ให้ขังจำเลยทั้งสองไว้ระหว่างฎีกาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 281)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวในระหว่างการพิจารณา ของศาลชั้นต้น โดยตีราคาประกัน 300,000 บา… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57607) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกัน หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ฐานกระทำอนาจารแก่เด็กอายุ ยังไม่เกิน 13 ปี จำคุก 5 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบสามปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง,80 ด้วย เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษบทหนัก ให้ลงโทษตา… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57598) พ.ศ. 2533

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ให้ขังจำเลยไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(6)(7),339 วรรคท้าย ลงโทษตามมาตรา 289(6)(7)ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้ลงโทษประหารชีวิต และมีความผิดตามมาตรา 199 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม เฉพาะความผิดตามม… อ่านฉบับเต็ม

แสดง 1 ถึง 15 จากทั้งหมด 51 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา