คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2554 และวันที่ 8 พฤศจิกายน 2554
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับนายสนาม ผู้ประกันจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 5 ตามสัญญาประกันเนื่องจากไม่ส่งตัวจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 5 ตามกำหนดนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 ผู้ร้องยื่นคำร้อง ขอให้เพิกถอนคำบังคับให้ผู้ประกันชำระเงินค่าปรับ และคืนโฉนดที่ดินเลขที่ 4541 ตำบลไทรป่า อำเภอบางปลา จังหวัดนครปฐม แก่ผู้ร้อง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษากลับ ให้เพิกถอนการบังคับให้ผู้ประกันชำระค่าปรับตามสัญญาประกัน และให้คืนโฉนดที่ดินเลขที่ 4551 ตำบลบางไทรป่า อำเภอบางปลา จังหวัดนครปฐม แก่ผู้ร้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้คัดค้านฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า นายสนาม เป็นผู้ประกันจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 5 ต่อมาผู้ประกันไม่ส่งตัวจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 5 ตามกำหนดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 ในวันที่ 1 สิงหาคม 2554 และวันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกัน ผู้ประกันถึงแก่ความตายเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2552
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้คัดค้านว่า ผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของนายสนาม ผู้ประกันต้องรับผิดตามสัญญาประกันหรือไม่ เห็นว่า สัญญาประกันตัวจำเลยในคดีอาญาที่ทำไว้ต่อศาลเพื่อให้ศาลปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวนั้น เป็นสัญญาที่ผูกพันเฉพาะตัวผู้ประกันให้มีหนี้ที่จะต้องนำตัวจำเลยไปส่งต่อศาลตามกำหนดเท่านั้น เมื่อผู้ประกันตายลงในระหว่างที่มีสัญญาประกันและยังไม่มีหนี้ปรับฐานผิดสัญญาประกันเกิดขึ้น สัญญาประกันนั้นก็ย่อมเป็นอันระงับลงเพราะขาดฝ่ายที่เป็นลูกหนี้ ผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ประกันจึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาประกัน ทั้งการที่ศาลจะยึดหลักประกันไว้ ย่อมหมายความว่ายึดเอาไว้เพื่อบังคับคดีเมื่อผิดสัญญาประกัน หากสัญญาประกันระงับลงเสียก่อนโดยไม่มีการผิดสัญญาประกันต่อไปแล้ว ก็ไม่มีเหตุที่จะยึดถือหลักประกันไว้อีกต่อไป คำพิพากษาศาลฎีกาที่ผู้คัดค้านอ้างข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของผู้คัดค้านฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
