มาตรา 15 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ลักษณะ ๑ หลักทั่วไป
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,055 คดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทฟ้องว่าจำเลยรับจ้างกะทำชำเราสำส่อน จำเลยไห้การปติเสส เปนหน้าที่โจทจะต้องนำสืบว่าจำเลยรับจ้างกะทำชำเราสำส่อนคือเปนหยิงนครโสเพนีแล้วส่วนข้อที่ไม่ได้รับอนุญาตเปนหน้าที่จำเลยจะต้องนำสืบสาลล่างยังไม่ได้พิจารนาวินิจฉัยข้อเท็ดจิงข้อได สาลดีกามีอำนาดย้อนสำนวนไปไห้สาลชั้นต้นพิจารนาข้อเท็ดจิงและพิพากสาไหม่ตามรูปความได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.ป้องกันสัญจรโรค ร.ศ.127 มาตรา -
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 297
ป.วิ.อ. มาตรา 208
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 225
ป.วิ.พ. มาตรา 240
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.พ. มาตรา 84
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 93/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ผู้ร้องขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีอาญา ศาลนัดให้มาฟังกำหนดวันนัดไต่สวนผู้ร้องไม่มาและศาลสั่งจำหน่ายคดีเสียนั้น ผู้ร้องยื่นคำร้องใหม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 1327
ป.วิ.อ. มาตรา 166
ป.วิ.พ. มาตรา 201
ป.วิ.อ. มาตรา 181
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 107
ป.อ. มาตรา 249
ป.อ. มาตรา 254
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
แม้จำเลยจะยื่นบัญชีระบุพะยานภายหลังที่ โจทก์สืบพะยานไปหมดแล้วก็ตามถ้าาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุตติธรรมจำเป็นจะต้องสืบพะยานหลักฐาน ++สำคัญเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ศาลก็มีอำนาจรับฟังพะยานหลักฐานนั้นได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 250
ป.อ. มาตรา 259
ป.อ. มาตรา 57
ป.วิ.พ. มาตรา 87
ป.วิ.พ. มาตรา 88
ป.วิ.อ. มาตรา 15
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทก์ อุทธรณ์ในเรื่องเพิ่มเติมฟ้องศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องเดิมสมบูรณ์แล้ว จึงไม่วินิจฉัยถึงเรื่องเพิ่มเติมฟ้อง จำเลยฝ่ายเดี่ยวฎีกาศาลฎีกาถือว่า ไม่มีประเด็นเรื่องเพิ่มเติมฟ้องที่จะต้องวินิจฉัยถึง ประกาศสมหเทศาภิบาลว่าป่าที่ได้เป็นเขตต์หวงห้ามตัดไม้เป็นข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องกล่าวในฟ้องเมื่อโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้อง ก็ไม่มีประเด็นที่โจทก์จะนำสืบในข้อนี้ คดีเช่นนี้ศาลต้องยกฟ้อง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 มาตรา 5
กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า มาตรา 2
กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า มาตรา 17
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 163
ป.วิ.อ. มาตรา 164
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 240
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
นำหนังสือเที่ยวแจกจ่ายในที่ต่าง ๆ แล้วขอเงินและสตางค์จากประชาชนเพื่อรวบรวมเงินที่ได้รับนั้นเปเป็นค่าสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร ดังนี้ เป็นการเรี่ยรายตามความหมายใน พรบ ควบคุมการเรี่ยไร ประเด็นที่ถือว่าคู่ความรับกันแล้ว
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 84
พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ.2480 มาตรา 4
พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ.2480 มาตรา 7
พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ.2480 มาตรา 12
ป.อ. มาตรา 250
คำพะยานโจทก์ตอนที่ตอบการซักถามของจำเลยนั้นแม้ความข้อนี้จะมิได้ให้การมาก่อนเพราะเหตุที่มิได้ถามกันไว้ก็ดี ก็รับฟังเป็นคำพะยานหลักฐานได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 84
ป.วิ.พ. มาตรา 86
ป.วิ.พ. มาตรา 87
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2482
พ.ศ. 2482
สืบค้นที่ศาลฎีกา
กรณีที่ศาลไม่ยอมให้จำเลยนำพะยานมาสืบว่าพะยานโจทก์ถูกจ้างมาเบิกความ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 259
ป.วิ.อ. มาตรา 174
ป.วิ.อ. มาตรา 15.
ป.วิ.พ. มาตรา 120
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 280/2482
พ.ศ. 2482
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยมีจดหมายถึงบุคคลผู้หนึ่งขู่ให้เข้าเป็นสมาชิกสมาคมที่จำเลยตั้งขึ้นอันมีหลกการว่าชักชวนให้ประชาชนหรือรัฐทำการล้มล้างระบอบการปกครองแห่งสยามปัจจุบัน ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดตาม ม.104 แห่งกฎหมายอาญา เพราะจำเลยมิได้กระทำการให้ปรากฎแก่คนทั้งหลาย, ลัทธิคอมมิวนิสม์ตามหลักการของเลนินเป็นประการใดนั้นเป็นข้อที่โจทก์จะต้องนำสืบ เพียงแต่จำเลยเขียนจดหมายกล่าวว่าสมาคมนี้ทำการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสม์ตามหลักการของเลนินเท่านั้น ยังไม่พอที่ถือว่าลัทธิที่จำเลยกล่าว…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 60
ป.อ. มาตรา 104
ป.อ. มาตรา 268
พ.ร.บ.ว่าด้วยคอมมิวนิสต์ พ.ศ.2476 มาตรา 4
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 84
การประกาศใช้กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีการจัดการรักษาป่าเป็นข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องนำสืบ เมื่อโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องก็ไม่มีประเด็นที่โจทก์จะนำสืบในข้อนี้ คดีเช่นนี้ศาลต้องยกฟ้อง กล่าวในฟ้องว่า จำเลยตัดไม้ประเภทหวงห้ามชะนิดที่ 2 ที่ 3 โดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่เสียค่าภาคหลวงนั้นยังไม่มีข้อความที่บุคคลธรรมดาจะเข้าใจได้ว่ามีการประกาศใช้กฎข้อบังคับนี้แล้ว.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 มาตรา 4
กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า มาตรา 6
กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า มาตรา 16
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 228
ป.วิ.พ. มาตรา 84
คำให้การของพะยานชั้นเจ้าพนักงานสอบสวนนั้นโดยลำพังแล้ว จะฟังเป็นพะยานหลักฐานในชั้นศาลพิจารณาหรือในชั้นศาลไต่สวนมูลฟ้องไม่ได้. อ้างฎีกาที่ 775/2465 ที่ 688/2469
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 288
ป.อ. มาตรา 294
ป.วิ.อ. มาตรา 162
ป.วิ.อ. มาตรา 133
ป.วิ.อ. มาตรา 175
ป.วิ.อ. มาตรา 226
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 102
เมื่อสืบพะยานอัยยการโจทก์หมดแล้ว เจ้าทรัพย์ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมและในวันนัดสืบพะยานจำเลยเจ้าทรัพย์ขอสืบพะยานอีก แต่ไม่ได้นำมาในกรณีเช่นนี้ศาลใช้ดุลยพินิจไม่ให้สืบพะยานได้ไม่ผิดกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 321
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 88
เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าได้มีการสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายกัน แม้จำเลยที่รับสารภาพและศาลชั้นต้นลงโทษ จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา ศาลก็ปล่อยจำเลยที่รับสารภาพนั้นได้ คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหลายฐาน เมื่อศาลชั้นต้นยกข้อหาฐานใดแล้วไม่มีอุทธรณ์ฎีกา ก็ถือว่าความผิดฐานนั้น ๆ เป็นอันยุตติศาลฎีกาไม่ต้องพิจารณาถึง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 335
ป.อ. มาตรา 338
ป.อ. มาตรา 254
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 240
กรมการอำเภอส่งหมายนัดและสำเนาฟ้องอุทธรณ์ให้แก่จำเลย ๆ ไม่รับ กรมการอำเภอส่งหมายและสำเนานั้นคืนศาลชั้นต้น ๆ สั่งว่าให้รวมสำนวนไว้ถือว่าจำเลยได้ทราบว่ามีอุทธรณ์แล้วดังนี้การส่งดังนี้ถือว่าไม่ถูกต้องตามวิธีพิจารณา. แม้การไต่สวนมูลฟ้องจะทำลับหลังจำเลยได้แต่ต้องได้ส่งสำเนาฟ้องให้จำเลยได้ตามกฎหมายเสียก่อนจึงจะไต่สวนได้ และในการอุทธรณ์ต้องส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งเช่นเดียวกัน เมื่อไม่ส่งให้ได้โดยถูกต้องตามกฎหมายศาลอุทธรณ์ก็ต้องจำหน่ายคดีไป.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 165
ป.วิ.อ. มาตรา 200
ป.วิ.พ. มาตรา 78
พะยานให้การไว้ในชั้นสอบสวนแต่ในชั้นพิจารณาพะยานไปบวชแล้วไม่ยอมมาเป็นพะยานนั้น ศาลจะรับฟังคำให้การชั้นสอบสวนไม่ได้.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 95
ป.วิ.พ. มาตรา 115
ฟ้องว่าจำเลยรับของโจรตามกฎหมายอาญามาตรา 321 โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่าจำเลยได้รับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย โจทก์บรรยายฟ้องว่ากระบือที่ถูกคนร้ายลักไปนั้นมาจับได้จากจำเลยโดยจำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย มิได้บรรยายว่ากระบือนั้นไม่มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณและจำเลยแสดงความบริสุทธิไม่ได้ ด้วยดังนี้ แม้โจทก์จะอ้าง พ.ร.บ.สัตว์พาหนะมาตรา 20 มาในคำขอท้ายฟ้องด้วย ก็ยกมาตรา 20 ใน พ.ร.บ.นี้มาปรับแก่คดีไม่ได้(คือจำเลย++สืบก่อน) เจ้าพนักงานสอบสวนถามคำให้การจำเลยโดยไม…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.พ. มาตรา 321
พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.119 มาตรา 20
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 134
ป.วิ.อ. มาตรา 84
ป.วิ.อ. มาตรา 15
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
