มาตรา 82 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

หมวด ๑ จับ ขัง จำคุก

เจ้าพนักงานผู้จัดการตามหมายจับ จะขอความช่วยเหลือจากบุคคลใกล้เคียงเพื่อจัดการตามหมายนั้นก็ได้ แต่จะบังคับให้ผู้ใดช่วยโดยอาจเกิดอันตรายแก่เขานั้นไม่ได้

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้

มาตรา 79

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

10 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

เจ้าพนักงานตำรวจเดินทางไปจับกุมผู้ต้องหาหลบหนีคดีอยู่ตามหมายจับ พบผู้ต้องหาโดยกระทันหันก่อนจะได้ไปขอความร่วมมือจากเจ้าพนักงานตำรวจท้องที่ ผู้ต้องหาหนีเข้าบ้านโจทก์จึงเข้าไปจับกุมได้ในทันใดนั้น ไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157และ 364 แม้จะไม่มีหมายค้นเพราะเป็นการเข้าไปโดยมีเหตุอันสมควรมิฉะนั้นผู้ต้องหาอาจหลบหนีไปได้ ผู้ที่เจ้าพนักงานตำรวจขอให้ช่วยเหลือจับกุมตามหมายจับก็ไม่มีความผิดเช่นเดียวกัน อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 157 ป.อ. มาตรา 364 ป.อ. มาตรา 365 ป.วิ.อ. มาตรา 81 ป.วิ.อ. มาตรา 82 ป.วิ.อ. มาตรา 92

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2508 (เลขอ้างอิง 88338) พ.ศ. 2508

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความผิดฐานลักทรัพย์ไม่เป็นเหตุร้ายสำคัญตามความหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 27(7) ผู้ใหญ่บ้านเป็นเจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง มีอำนาจจับกุมผู้กระทำผิดอาญาในหมู่บ้านของตนได้และมีอำนาจไปจับผู้ร้ายในหมู่บ้านใกล้เคียงได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุร้ายสำคัญ เมื่อความผิดฐานลักทรัพย์ไม่ใช่เหตุร้ายสำคัญ ผู้ใหญ่บ้านจึงไม่มีอำนาจไปจับกุมผู้ร้ายนอกเขตหมู่บ้านของตนก็เป็นการกระทำนอกเหนือหน้าที่ จึงไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าพนักงาน ไม่มีอำนาจจับกุมตามประมวลกฎห… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 27 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 28 ป.อ. มาตรา 310 ป.วิ.อ. มาตรา 78 ป.วิ.อ. มาตรา 79 ป.วิ.อ. มาตรา 80 ป.วิ.อ. มาตรา 82

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2508 (เลขอ้างอิง 42620) พ.ศ. 2508

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ความผิดฐานลักทรัพย์ไม่เป็นเหตุร้ายสำคัญตามความหมายพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 27(7)ผู้ใหญ่บ้านเป็นเจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง มีอำนาจจับกุมผู้กระทำผิดอาญาในหมู่บ้านของตนได้ และมีอำนาจไปจับผู้ร้ายในหมู่บ้านใกล้เคียงได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุร้ายสำคัญ เมื่อความผิดฐานลักทรัพย์ไม่ใช่เหตุร้ายสำคัญผู้ใหญ่บ้านจึงไม่มีอำนาจไปจับกุมผู้ร้ายนอกเขตหมู่บ้านของตน เมื่อผู้ใหญ่บ้านไปจับกุมคนร้ายนอกเขตหมู่บ้านของตนก็เป็นการกระทำนอกเหนือหน้าที่ จึงไม่อยู่ใน… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2502 พ.ศ. 2502

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยเป็นราษฎร ใช้มีดแทงนายผลตายโดยมีเหตุให้จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่า นายผลเป็นผู้ร้ายปล้นทรัพย์นายเป จนผู้ใหญ่บ้านตีเกราะเรียกให้ราษฎรช่วยกันติดตามจับ แม้นายผลจะหนีต่อไปเพราะกลัวจะถูกจำเลยกับราษฎรทำร้าย จำเลยก็เข้าใจโดยสุจริตว่า จะต้องจับนายผลเพราะเป็นผู้ร้ายให้ได้ตามคำเรียกร้องของผู้ใหญ่บ้าน เมื่อนายผลต่อสู้ก็ต้องใช้กำลัง แต่การที่จำเลยแทงนายผลตาย นั้น เป็นการกระทำเกิดสมควรแก่เหตุ และเกินกว่าความจำเป็นที่จะต้องกระทำ ศาลย่อมลดโทษให้ต่ำลง ตามประมวล… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 69 ป.อ. มาตรา 67 ป.อ. มาตรา 68 ป.อ. มาตรา 288 ป.วิ.อ. มาตรา 79 ป.วิ.อ. มาตรา 82 ป.วิ.อ. มาตรา 83

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2502 พ.ศ. 2502

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 309/2490 พ.ศ. 2490

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ราษฎรไม่มีอำนาจจับกุมผู้ที่ต้องหาว่าฆ่าคน หรือต้องหาว่าลักโคราษฎรตามจับผู้ต้องหาว่ากระทำผิด แล้วยิงผู้ต้องหานั้นตายมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนา อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ป.วิ.อ. มาตรา 79 ป.วิ.อ. มาตรา 80 ป.วิ.อ. มาตรา 82

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 309/2490 พ.ศ. 2490

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2486 พ.ศ. 2486

สืบค้นที่ศาลฎีกา

กำนันไช้ไห้ราสดรคุมตัวผู้ต้องหาไปส่งสถานีตำหรวดย่อมถือว่าหยู่ไนระหว่างควบคุมพายได้อำนาด+นัน เมื่อจำเลยมีเจตนาที่จะช่วยเหลือผู้กะทำผิดไห้หลบหนีจากที่คุมขังเช่นนี้ ย่อมมีความผิดตามม.165 อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 165 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 166 ป.วิ.อ. มาตรา 79 ป.วิ.อ. มาตรา 82 ป.วิ.อ. มาตรา 83 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 35

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2486 พ.ศ. 2486

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา