พ.ศ. 2490 ศาลฎีกา
ราษฎรไม่มีอำนาจจับกุมผู้ที่ต้องหาว่าฆ่าคน หรือต้องหาว่าลักโคราษฎรตามจับผู้ต้องหาว่ากระทำผิด แล้วยิงผู้ต้องหานั้นตายมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนา
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249ลดโทษตาม มาตรา 59, 38
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 10 ปีจำเลยฎีกาขอลดโทษศาลฎีกาฟังว่า นายรอดผู้ตายต้องหาว่า ฆ่าคนทางตำรวจต้องการตัวนายรอดหลบหนี และต้องหาว่าลักโคอีก จำเลยได้รับปืนและเครื่องแบบตำรวจ แล้วไปจับนายรอดมาได้ นายรอดหลบหนีไปชาวบ้านล้อมอยู่ที่ป่า จำเลยไปเรียกให้ออกมา นายรอดคลานหนีจำเลยจึงยิงตาย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำโดยไม่มีอำนาจและหน้าที่มีความผิด แต่ให้ลงโทษและลดโทษแล้วเหลือ 7 ปี 6 เดือน
ความผิดฐานลักทรัพย์ไม่เป็นเหตุร้ายสำคัญตามความหมายพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 27(7)ผู้ใหญ่บ้านเป็นเจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง มีอำนาจจับกุมผู้กระทำผิดอาญาในหมู่บ้านของตนได้ และมีอำนาจไปจ…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2508 (เลขอ้างอิง 88338)ความผิดฐานลักทรัพย์ไม่เป็นเหตุร้ายสำคัญตามความหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 27(7) ผู้ใหญ่บ้านเป็นเจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง มีอำนาจจับกุมผู้กระทำผิดอาญาในหมู่บ้านของตนได้และมีอำนาจไป…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2502จำเลยเป็นราษฎร ใช้มีดแทงนายผลตายโดยมีเหตุให้จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่า นายผลเป็นผู้ร้ายปล้นทรัพย์นายเป จนผู้ใหญ่บ้านตีเกราะเรียกให้ราษฎรช่วยกันติดตามจับ แม้นายผลจะหนีต่อไปเพราะกลัวจะถูกจำเลยกับราษฎรทำร้า…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2496มีคนเอาปืนยิงมารดาของเพื่อน จึงจะเข้าจับคนร้าย แต่คนร้ายกลับชักมีดทำร้ายผู้จับ ผู้จับจึงกอดปล้ำต่อสู้ เมื่อแย่งมีดได้ก็แทงผู้ร้ายไป 1 ที ผู้ร้ายล้มลงก็เอาเชือกมัด ดังนี้แม้ผู้+จะถึงตายก็ถือได้ว่ากระทำ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2486กำนันไช้ไห้ราสดรคุมตัวผู้ต้องหาไปส่งสถานีตำหรวดย่อมถือว่าหยู่ไนระหว่างควบคุมพายได้อำนาด+นัน เมื่อจำเลยมีเจตนาที่จะช่วยเหลือผู้กะทำผิดไห้หลบหนีจากที่คุมขังเช่นนี้ ย่อมมีความผิดตามม.165
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
