มาตรา 116 ประมวลกฎหมายอาญา
หมวด ๒ ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายในราชอาณาจักร
(๑) เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในกฎหมายแผ่นดินหรือรัฐบาล โดยใช้กำลังข่มขืนใจหรือใช้กำลังประทุษร้าย
(๒) เพื่อให้เกิดความปั่นป่วนหรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชนถึงขนาดที่จะก่อความไม่สงบขึ้นในราชอาณาจักร หรือ (๓) เพื่อให้ประชาชนล่วงละเมิดกฎหมายแผ่นดิน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
15 คดี
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ขังผู้ต้องหาไว้ตามคำร้องของผู้ร้องมีกำหนด 12 วัน เพื่อสอบสวนดำเนินคดีผู้ต้องหาในความผิดตาม ป.อ. มาตรา 116 ผู้ต้องหายื่นอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของผู้ต้องหา ผู้ต้องหาฎีกา เห็นว่า ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 134 วรรคห้า บัญญัติว่า "เมื่อได้มีการแจ้งข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าผู้ต้องหาไม่ใช่ผู้ถูกจับและยังไม่ได้มีการออกหมายจับ แต่พนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นได้ตามมาตรา 71 พนักงานสอบสวน…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.วิ.อ. มาตรา 66
ป.วิ.อ. มาตรา 71
ป.วิ.อ. มาตรา 87
ป.วิ.อ. มาตรา 88
ป.วิ.อ. มาตรา 106
ป.วิ.อ. มาตรา 134
ป.วิ.อ. มาตรา 193
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 970/2505
พ.ศ. 2505
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งเป็นเจ้าของ ผู้จัดการผู้พิมพ์ ผู้โฆษณาและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ได้พิมพ์โฆษณาข้อความดังที่โจทก์บรรยายไว้ในฟ้องให้ปรากฏแก่ประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 นั้น การที่จะวินิจฉัยชี้ขาดว่า ข้อความที่กล่าวนั้นเป็นความผิดหรือไม่ และจำเลยพิมพ์โฆษณาด้วยเจตนาอย่างไรจำต้องพิจารณาจากข้อความทั้งหมดประกอบกับพฤติการณ์อย่างอื่นๆด้วยจะพิจารณาเพียงข้อความที่จำเลยโฆษณาบางตอนหรือบางส่วนหาได้ไม่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 970/2505
พ.ศ. 2505
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งเป็นเจ้าของ ผู้จัดการผู้พิมพ์ ผู้โฆษณาและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ได้พิมพ์โฆษณาข้อความดังที่โจทก์บรรยายไว้ในฟ้องให้ปรากฏแก่ประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 นั้น การที่จะวินิจฉัยชี้ขาดว่า ข้อความที่กล่าวนั้นเป็นความผิดหรือไม่ และจำเลยพิมพ์โฆษณาด้วยเจตนาอย่างไรจำต้องพิจารณาจากข้อความทั้งหมดประกอบกับพฤติการณ์อย่างอื่นๆด้วยจะพิจารณาเพียงข้อความที่จำเลยโฆษณาบางตอนหรือบางส่วนหาได้ไม่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานจำเลยให้การว่าจำเลยพูดโดยแสดงความคิดเห็นโดยได้รับอนุญาตจากทางราชการแล้ว การที่ได้รับอนุญาตให้พูดมิได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายที่จะให้กล่าวถ้อยคำอันเป็นความผิดอาญา หรือทำให้เกิดการเสียหายต่อผู้อื่นได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.วิ.อ. มาตรา 174
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานจำเลยให้การว่าจำเลยพูดโดยแสดงความคิดเห็นโดยได้รับอนุญาตจากทางราชการแล้ว การที่ได้รับอนุญาตให้พูดมิได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายที่จะให้กล่าวถ้อยคำอันเป็นความผิดอาญา หรือทำให้เกิดการเสียหายต่อผู้อื่นได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.วิ.อ. มาตรา 174
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทใส่ความอธิบดีกรมอัยการขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 282,116 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 282 และลงโทษปรับจำเลย จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่มีความผิดตาม มาตรา 282 ฝ่ายโจทก์ไม่อุทธรณ์มาตรา 116 จึงถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ไม่มีประเด็นในชั้นอุทธรณ์ต่อไป ในชั้นอุทธรณ์คงมีประเด็นว่าจำเลยจะมีความผิดตาม มาตรา 282 หรือไม่มาตราเดียวเท่านั้น แม้ศาลอุทธรณ์จะยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์สืบพยานตามที่แถลงไว้และให้ศาลชั้น…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 116
ป.วิ.อ. มาตรา 39
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 758/2498
พ.ศ. 2498
สืบค้นที่ศาลฎีกา
การที่จำเลยกล่าวหมิ่นประมาทผู้พิพากษาว่า" อ้ายผู้พิพากษานี่ปรับกูหมื่นห้าได้กูจะต้องเตะมึง" ดังนี้เป็นการดูถูกเหยียดหยามพากพิงถึงตำแหน่งราชการทำให้ผู้พิพากษานั้นได้รับความอับอายเสียหาย จึงมีผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานเพราะเหตุได้กระทำการตามหน้าที่ ตาม ม.116
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 116
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 338
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2481
พ.ศ. 2481
สืบค้นที่ศาลฎีกา
+มาแสดงวาจาไม่เคารพกำนันในขณะทำการตามหน้าที่ซึ่งกำนันเห็นว่าเป็นความผิดจึงเข้าปล้ำจับกุม+โซ่ล่ามมือไว้ดังนี้กำนันมีความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตามกฎหมายอาญา ม.270 +ควบคุมผู้ถูกจับจะต้องไม่ทำเกินกว่าที่จำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เขาหนีเท่านั้น
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.อ. มาตรา 270
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำหมิ่นประมาท จ.กับพวกเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม ม.116 ฟ้องดังนี้จะถือว่า จ.เป็นเจ้าพนักงานด้วยไม่ได้ ศาลต้องยกฟ้องตาม ม.192 วรรค 3 แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 476/2479
พ.ศ. 2479
สืบค้นที่ศาลฎีกา
กำนันไปพูดจาปรองดองหนี้สินให้ราษฎรไม่เรียกว่าไปกระทำการตามหน้าที่ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา 36 แห่งพ.ร.บ.ปกครองท้องที่ผู้ใดหมิ่นประมาทกำนันเพราะเหตุนี้ มีผิดเพียงฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตาม ม.339(2)
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.อ. มาตรา 339
พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 มาตรา 36
ป.อ. มาตรา 301
ป.อ. มาตรา 249
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 307/2479
พ.ศ. 2479
สืบค้นที่ศาลฎีกา
รับฝากสัญญากู้จากเขาไว้โดยรู้ว่าเป็นของเก็บตกได้แลผู้เอามาฝากมีเจตนายักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ผู้รับฝากต้องมีผิดฐานรับของโจร สัญญากู้ถือว่าเป็นทรัพย์อย่างหนึ่ง (หมายเหตุ เห็นกันว่าเพียงแต่เก็บของตกได้แล้วไม่ปฏิบัติตามประมวลแพ่งฯ ม.1323 ไม่เป็นผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 318 จึงได้ขอให้แก้ร่างคำพิพากษาใหม่แล้ว)
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 6
ป.พ.พ. มาตรา 1323
ป.อ. มาตรา 249-60
ป.อ. มาตรา 254
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2473 มาตรา 9
ป.อ. มาตรา 301
ป.อ. มาตรา 294
ป.อ. มาตรา 300
+2
ว่าตำรวจชาติหมา เปนหมิ่นประมาท
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.อ. มาตรา 120
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2473
พ.ศ. 2473
สืบค้นที่ศาลฎีกา
หมิ่นประมาทเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่นั้น แม้จะหมิ่นประมาทในเวลาลับหลังก็มีผิด พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม.28 ข้อ 5 การที่กำนันสั่งผู้ใหญ่บ้านให้จับจำเลย และผู้ใหญ่บ้านใช้ให้ลูกบ้านไปตามจำเลยนั้น เรียกว่าผู้ใหญ่บ้านทำการตามหน้าที่อันชอบด้วยกฎหมาย วิธีพิจารณาอาญาการที่จะลงโทษที่รอการลงอาญาไว้แก่จำเลยนั้นโทษครั้งหลังต้องเปนโทษจำคุกด้วย การเพิ่มโทษตาม ม.72 จะเพิ่มได้ต่อเมื่อจำเลยได้รับโทษครั้งก่อนและพ้นโทษมาแล้ว
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
ป.อ. มาตรา 72
ป.อ. มาตรา 42
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2472
พ.ศ. 2472
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ด่าและขัดขวางทำร้ายเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่ วิธีพิจารณาอาญา ศาลย่อมไม่ยกมาตราที่มีโทษหนักซึ่งโจทก์มิได้ขอมาลงโทษจำเลย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 120
ป.อ. มาตรา 154
ป.อ. มาตรา 116
ป.อ. มาตรา 71
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2469
พ.ศ. 2469
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คำหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ผู้กระทำการตามน่าที่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 116
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา