ข้อ 3 กฎกระทรวงความปลอดภัยและความมั่นคงปลอดภัยทางนิวเคลียร์และรังสีในการขนส่ง พ.ศ. 2567
(๑) วัสดุกัมมันตรังสีหรือวัสดุนิวเคลียร์ที่เป็นส่วนหนึ่งของยานพาหนะขนส่งที่ใช้ในการขนส่ง
(๒) วัสดุที่เคลื่อนย้ายโดยไม่ผ่านทางสาธารณะ
(๓) วัสดุกัมมันตรังสีหรือวัสดุนิวเคลียร์ที่อยู่ภายในร่างกายบุคคลหรือสัตว์ เพื่อการวินิจฉัยหรือการรักษา
(๔) วัสดุกัมมันตรังสีหรือวัสดุนิวเคลียร์ที่อยู่ภายในร่างกายบุคคลซึ่งจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายเพื่อการรักษาทางการแพทย์ เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุ จงใจนำวัสดุกัมมันตรังสีหรือวัสดุนิวเคลียร์เข้าสู่ร่างกาย หรือมีการปนเปื้อนทางรังสี
(๕) วัสดุกัมมันตรังสีหรือวัสดุนิวเคลียร์ที่จัดเป็นสินค้าอุปโภคหรือบริโภคที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานที่กำกับดูแลและมีการจำหน่ายไปยังผู้บริโภคแล้ว
(๖) วัสดุที่ประกอบด้วยนิวไคลด์กัมมันตรังสีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติที่มีความเข้มข้นกัมมันตภาพไม่เกินสิบเท่าของค่าขีดจำกัดความเข้มข้นกัมมันตภาพที่ได้รับการยกเว้นตามตารางที่ ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้
(๗) วัตถุของแข็งที่พื้นผิวมีการปนเปื้อนทางรังสีที่มีปริมาณไม่เกิน ๐.๔ เบ็กเคอเรลต่อตารางเซนติเมตร สำหรับวัสดุกัมมันตรังสีที่สลายตัวให้รังสีบีตา รังสีแกมมา และรังสีแอลฟาที่มีความเป็นพิษต่ำ และไม่เกิน ๐.๐๔ เบ็กเคอเรลต่อตารางเซนติเมตร สำหรับวัสดุกัมมันตรังสีที่สลายตัวให้รังสีแอลฟาอื่น ๆ
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา