พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2529

พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๕ ให้ใช้บทบัญญัติแห่งพระราชกฤษฎีกานี้แก่การร้องทุกข์ที่มูลกรณีเกิดขึ้นหลังจากวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ

มาตรา ๖ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาได้บัญญัติให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีอำนาจหน้าที่รับพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ที่เกี่ยวกับ “รัฐวิสาหกิจ” ได้เมื่อมีการตราพระราชกฤษฎีกากำหนดให้รัฐวิสาหกิจเป็น “หน่วยงานของรัฐ” ตามมาตรา ๔

และโดยที่ปรากฏว่า นับแต่ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ ได้มีการจัดตั้งรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายเฉพาะเพิ่มขึ้น จากที่เคยกำหนดไว้เดิมเป็นจำนวนมาก สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวโดยกำหนดให้รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะเป็น

“หน่วยงานของรัฐ” ตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยไม่จำต้องกำหนดหรือแก้ไขเพิ่มเติมรายชื่อในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบคณะกรรมการกฤษฎีกาและเพื่อให้ทันต่อการเจริญเติบโตของหน่วยงานของรัฐ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้