คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อรถแทรกเตอร์หมายเลขทะเบียน ก.ท.ฮ.-๑๐๑๕ จากบริษัทยังเต็งซือ จำกัด โจทก์ชำระเงินครบตามงวดแล้ว บริษัทยังเต็งซือ จำกัด ได้โอนทะเบียนรถดังกล่าวให้แก่โจทก์ โดยส่งทะเบียนรถดังกล่าวผ่านมายังจำเลยซึ่งเป็นตัวแทนของบริษัทดังกล่าวเพื่อมอบให้แก่โจทก์ โจทก์ได้ไปขอรับทะเบียนรถดังกล่าวจากจำเลย แต่จำเลยไม่ยอมมอบให้ จะให้โจทก์ชำระเงินค่าซื้อของเชื่อจำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท แทนนายชิตก่อน ขอให้บังคับจำเลยมอบทะเบียนรถหมายเลข ก.ท.ฮ.-๑๐๑๕ ให้แก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหายจำนวน ๑๒,๖๐๐ บาท
จำเลยให้การว่า รถตามที่โจทก์ฟ้องนายชิตเป็นผู้มาติดต่อและขอซื้อไปจากจำเลย โจทก์กับนายชิตคงตกลงกันให้ใส่ชื่อโจทก์ไว้ในทะเบียนเท่านั้น และโจทก์ตกลงจะยอมชำระหนี้ค่าซ่อมและค่าอะไหล่ของรถคันดังกล่าวรวมเป็นเงิน ๔๔,๕๐๐ บาทแก่จำเลย เมื่อจำเลยโอนทะเบียนมาแล้ว โจทก์กลับเพิกเฉยไม่ติดต่อโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้จำเลยส่งมอบทะเบียนรถหมายเลข ก.ท.ฮ.- ๑๐๑๕ ให้แก่โจทก์ ยกคำขอในเรื่องค่าเสียหาย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทผู้ให้เช่าซื้อรถแทรกเตอร์คันพิพาท บริษัทผู้ให้เช่าซื้อได้โอนทะเบียนรถมาให้โจทก์แล้ว โดยส่งมายังจำเลยซึ่งเป็นตัวแทน จำเลยซึ่งเป็นตัวแทนจึงต้องมีหน้าที่ทำตามคำสั่งของตัวการซึ่งเป็นบริษัทผู้ให้เช่าซื้อ และหนี้ค่าซ่อมรถแทรกเตอร์ที่จำเลยอ้างก็เป็นหนี้สินเกี่ยวกับตัวรถ ไม่เกี่ยวกับทะเบียนรถ จำเลยจึงไม่มีสิทธิยึดหน่วงทะเบียนรถคันพิพาท
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
