เนื้อความคำพิพากษา
พ.เจ้าทรัพย์รู้ว่าจำเลยสมคบกันลักโค ๑ โค จึงไปขอให้จำเลยช่วยหาโคนั้นให้ จำเลยรับโดยเรียกเอาเงิน ๑๐ บาท และนัดจะคืนโคให้ แต่จำเลยหาได้นำโคมาคืนให้ไม่ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดฐานฉ้อโกงด้วยหรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานลักตาม ม.๒๙๔ กะทงหนึ่งให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี และฐานฉ้อตาม ม.๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุกอีกคนละ ๖ เดือน ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ เพราะพวกเจ้าทรัพย์ไปขอไถ่โคจากจำเลยโดยรู้แล้วว่าจำเลยลักโคมานั้น เจ้าทรัพย์ไม่ได้หลงจำเลยก็ไม่ได้หลอกลวง จึงให้ยกข้อที่ลงโทษจำเลยฐานฉ้อเสีย(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - นายผิวศาลอุทธรณ์ - พระยมนูสาร
