คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ม.เจ้าทุกข์ได้กู้เงินจำเลยไปแลยังไม่ใช้ให้ จำเลยจึงกล่าวว่าให้ ม.นำรถยนตร์มาตีราคาใช้หนี้จำเลย เมื่อ ม.โอนรถยนตร์ให้จำเลยแล้ว จำเลยจะให้เงินซึ่งหักใช้หนี้แล้วยังเกินอยู่ ๓๐๘ บาทแก่ ม.ครั้น ม.โอนรถยนตร์ให้จำเลยแล้ว จำเลยไม่มอบเงิน ๓๐๘ บาทให้ ม.กลับปฏิเสธว่ามิได้ตกลงกันดังนั้นโจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกง ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าข้อความตามฟ้องไม่เป็นมูลคดีอาชญา จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าฟ้องโจทก์มีมูลเป็นคดีอาชญา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อความในฟ้องโจทก์ แสดงให้เห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริตคิดฉ้อโกง ม.มาแต่แรก อันจะเป็นความผิดฐานฉ้อโกงทางอาชญา จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(พรหม-วิกรม-วิกรม)หลวงประไพ+ - พระสุธรรม -
