คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความเป็นพะยานต่อศาล ๒ สำนวนข้อความไม่ตรงกัน ซึ่งโจทก์ถือว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเท็จ จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมาย ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์ ๆ จะขอให้ศาลเลือกเชื่อเอาอย่างหนึ่งเป็นจริงแลอีกอย่างหนึ่งเป็นเท็จ โดยมิได้ระบุในฟ้องว่าอย่างไหนเป็นจริง เพื่อตั้งเป็นประเด็นขึ้นพิจารณานั้นฟ้องเคลือบคลุมเพราะคดีเบิกความเท็จอาจมีว่าที่จำเลยให้การไม่ตรงกันนั้นเป็นเท็จทีเดียว เพราะมีความจริงอีกอย่าง ๑ ต่างหากจากทั้ง ๒ อย่างนั้นก็ได้ จึงไม่ควรรับฟ้องไว้พิจารณาแลตัดสินยืนตาม
