คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้อง ๆ คัดค้านว่า อ.ผู้ได้รับเลือกตั้งโดยตนเองและโดยใช้จ้างวานพรรคพวกของตนให้ทรัพย์สินแก่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในตำบลต่าง ๆ ในระหว่างเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน ๒๔๘๑ และเมื่อวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน ๒๔๘๑ ได้ใช้จ้างวานพรรคพวกของตนชักชวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งให้ลงบัตร์ให้ อ.โดยให้เงินคนละ ๒๐ - ๓๐ สตางค์ นอกจากนั้นยังได้พิมพ์ใบปลิวโฆษณาดูหมิ่นพระยาพหลพลพยุหเสนา ทำให้ประชาชนกระด้างกระเดื่องต่อรัฐบาลขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการเลือกตั้งและถอนสิทธิเลือกตั้งของ อ.ด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคำร้องของผู้ร้องไม่เคลือบคลุม ในที่สุดเห็นว่าคำร้องที่กล่าวหานั้นฟังไม่ได้ ควรให้ยก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องฉะบับนี้ไม่เคลือบคลุม แต่ส่วนข้อเท็จจริงต้องฟังตามที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยมาแล้วจากพะยานหลักฐานในท้องสำนวน ฉะนั้นข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นชี้ขาดมาเป็นอันยุตติ เมื่อคำร้องฟังไม่ได้ดังกล่าวแล้ว ก็ต้องตกไป จึงสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ให้เสียค่าธรรมเนียมค่าทนายความแทน อ.ด้วย
