คำฟ้องและคำให้การ
คดีมีประเด็นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๑ ซึ่งได้ความว่า นายวันดีได้แจ้งความต่อนายพรมมากำนันหาว่า นายชากับพวกเป็นร้ายลักสุกร ขอให้จับ นายพรมมาได้เขียนคำสั่งให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านให้จับนายชายกับพวกส่งอำเภอ จำเลยได้จัดการตามคำสั่งนั้น โจทก์ได้ฟ้องหาว่าจำเลยที่ ๑ กับพวก ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยมิชอบ ทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพและกรรโชก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ ๑ ที่ทำไปโดยเชื่อว่าชอบด้วยกฎหมาย การกระทำของจำเลยที่ ๑ ไม่ผิด ส่วนจำเลยอื่นก็ฟังว่าไม่ได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ ๑ มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ ให้จำคุก ๓ เดือน ลดโทษตาม มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่งคงจำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด ๑ ปี นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้น ่จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๑ บัญญัติว่า เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดไม่มีหมายจับไม่ได้ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น ๔ ประการ ที่นายพรมมากำนันสั่งให้จำเลยที่ ๑ จับนายชายกับพวกไม่ปรากฏว่าเข้าอยู่ในข้อยกเว้นดังกล่าว คำสั่งของนายพรมมา จึงเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย และจำเลยที่ ๑ ไม่ควรได้รับยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๐
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
