คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอไถ่ที่ที่ขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่า กรรมสิทธิตกเป็นของรัฐบาลแล้วตามพระราชกำหนดเวนคืนอสังหาริมทรัพย์สร้างนครหลวง พ.ศ.๒๔๘๕ จึงขอไถ่ถอนไม่ได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ไถ่ถอนที่ดินได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าพระราชกำหนดที่จำเลยกล่าวนั้นมิได้ลบล้างสิทธิและหน้าที่ระหว่างโจทก์จำเลยในเรื่องขายฝากนี้เลย แม้มีกฎหมายดังกล่าวนั้น เจ้าของก็มิใช่ศูนย์สิทธิในที่ดินไปในทันทีไม่ ยังมีภาระติดพันที่จะต้องว่ากล่าวกันตามเชิงการจำเลยจะถือโอกาศเอาเป็นเจ้าของที่ดินเสียเลย ไม่รับรองสิทธิและหน้าที่อันมีอยู่ต่อโจทก์หาถูกต้องไม่จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลล่าง
