คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๓ ธันวาคม ๒๔๙๔ จำเลยกับพวกที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้อง ได้บังอาจสมคบกันมีมีด ไม้ ปล้นทรัพย์นายสุบินไปเป็นราคารวม ๙๐๐ บาท และได้ทำร้ายนายสุบินกับนายพยอมด้วย ก่อนคดีนี้จำเลยเคยถูกศาลพิพากษาจำคุก ๑ เดือน เมื่อวันที่ ๙ มกราคม๒๕๐๐ ตามคดีแดงที่ ๑๗/๒๕๐๐ แต่ศาลรอการลงโทษไว้ ๒ ปี จึงขอให้ลงโทษและเอาโทษที่รอไว้มาบวกเข้าด้วย จำเลยปฏิเสธข้อหา รับข้อเคยต้องคำพิพากษาตามฟ้อง ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ พิพากษาให้จำคุกจำเลยไว้ ๑๐ ปี และให้บวกโทษที่รอไว้ ๑ เดือนเข้าด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีมีเหตุสงสัยควรยกประโยชน์ให้แก่จำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้จริง แต่ที่ศาลชั้นต้นให้เอาโทษที่รอไว้ ๑ เดือนมาบวกเข้านั้นยังคลาดเคลื่อน เพราะโทษที่ศาลรอการลงโทษนั้น ศาลเพิ่งพิพากษาเมื่อมกราคม ๒๕๐๐ เป็นเวลาภายหลังวันที่จำเลยกระทำผิดคดีนี้ จะบวกโทษที่รอไว้เข้าด้วยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๐๑ จำคุก ๑๐ ปี
