คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง คู่ความฟังคำพิพากษาเมื่อวันที่ ๔/๙/๘๑ วันที่ ๒/๑๐/๘๑ โจทก์ยื่นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งในวันนั้นเองว่ามีคำหยาบ ฟุ่มเฟือยเข้าใจยาก เสียดสี ให้แก้ไขเสียมิฉะนั้นไม่ถือว่าได้รับไว้ ตัวโจทก์ได้เซ็นทราบคำสั่งในวันนั้น วันที่ ๑๔/๑๐/๘๑ โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ขยายเวลาเพื่อแก้ข้อความตามที่ศาลสั่ง ศาลสั่งว่าโจทก์ยื่นอุทธรณ์ก่อนครบกำหนดอายุถึง ๓ วัน จึงสั่งให้แก้โดยถือว่ายังไม่ยอมรับไว้ คือแก้ให้ทันใน ๓ วันนั้นเมื่อสิ้นอายุความอุทธรณ์แล้วยังไม่แก้ก็เท่ากับศาลยังไม่ได้รับหรือโจทก์ยังมิได้ยื่น อายุความอุทธรณ์ขาดแล้วจะยืดจะต่อให้จึงทำไม่ได้ วันที่ ๑๕/๑๐/๘๑ โจทก์ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นสั่งว่าคำร้องนี้ขาดอายุความแล้วให้ยกเสีย แต่ไม่ตัดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำสั่งฉะบับนี้ โจทก์จึงยื่นฟ้องอุทธรณ์คำสั่งข้องต้นนี้กับร้องต่อศาลอุทธรณ์ให้รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์สั่งรับไว้แล้วพิพากษาว่า ของที่จะกำหนดเวลาให้โจทก์แก้ไขฟ้องอุทธรณ์เสียใหม่ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นที่ว่าอุทธรณ์โจทก์ขาดอายุความนั้นเสีย ให้โจทก์แก้ไขอุทธรณ์ตามที่ศาลชั้นต้นสั่งไว้นั้นได้ภายใน ๑๐ วันตั้งแต่วันฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งจำเลยฎีกาชั้นนี้เป็นคำสั่งขยายเวลาให้โจทก์แก้ไขฟ้องอุทธรณ์เท่านั้น ซึ่งเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะฎีกาคัดค้านชั้นนี้ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
