คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทชนรถจักรยายนต์ของโจทก์ล้มลง โจทก์ได้รับอันตรายแก่กายและรถจักรยานยนต์ของโจทก์เสียหาย ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ให้แก่โจทก์
จำเลยให้การว่า ได้กระทำละเมิดต่อโจทก์จริง ค่ารักษาพยาบาลและค่าขาดรายได้ในการประกอบอาชีพสูงเกินสมควร รถจักรยานยนต์เป็นรถทีโจทก์ยืมมา โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าซ่อมและค่าเสื่อมราคา โจทก์ไม่ได้เสียหายตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่ารักษาพยาบาล ๕๖๐ บาท ค่ารักษาหลังออกจากโรงพยาบาล ๓,๘๔๒บาท ค่าขาดรายได้ในการประกอบอาชีพ ๓,๐๐๐บาท ค่าซ่อมและค่าเสื่อมราคารถจักรยานยนต์ ๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงิน ๑๑,๔๐๒ บาท ค่าซ่อมและค่าเสื่อมราคารถจักรยานยนต์ ๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงิน ๑๑,๔๐๒ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิดให้แก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยรับผิดใช้ค่ารักษาพยาบาล ๕๖๐ บาท ค่ารักษาพยาบาลหลังออกจากโรงพยาบาล ๑,๙๒๑บาท ค่าขาดรายได้ในการประกอบอาชีพ ๓,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงิน ๕,๔๘๑ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิด ให้แก่โจทก์ ส่วนค่าซ่อมรถจักรยายนต์ ๔,๐๐๐บาทนั้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่เจ้าของรถ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ประเด็นที่ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายเกี่ยวกับค่าซ่อมรถและค่ารถเสื่อมราคาได้หรือไม่นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องว่ารถจักรยานยนต์เป็นของโจทก์ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่ารถจักรยานยนต์เป็นของนายสิทธิน้องชายโจทก์ ซื้อมาจากบริษัทซูซูกิ จำกัด และยังผ่อนชำระเงินไม่หมด ดังนี้ จึงเห็นได้ว่าโจทก์ไม่ใช่เจ้าของรถโจทก์จึงหามีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายที่เกี่ยวกับตัวรถจักรยานยนต์โดยตรงไม่ และการที่เกิดเหตุชนกันขึ้นก็ได้ความว่า เป็นการใช้รถจักรยานยนต์ของโจทก์โดยปกติธรรมดา ฉะนั้นโจทก์จึงไม่มีอำนาจที่จะฟ้องใช้ค่าซ่อมรถและค่ารถเสื่อมราคา เพราะผู้มีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของรถเท่านั้น ที่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายทั้งสองรายการดังกล่าว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
