คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้าศาลทำลายโฉนดของจำเลยที่ออกทับที่ดินของโจทก์และขออย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องในที่ดินของโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ที่วิวาทตกเป็นของโจทก์มิให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องต่อไปส่วนที่ขอให้ทำลายโฉนดนั้นให้ยกเพราะไม่มีหลักฐานแสดงว่าที่วิวาทอยู่ในโฉนดของจำเลย
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำขออย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องในที่ดินนั้นเป็นแต่ขอขึ้นมาลอย ๆ มิได้กล่าวว่าจำเลยทำการขัดขวางอย่างไรที่ศาลชั้นต้นให้ที่วิวาทตกเป็นของโจทก์โดยไม่มีคำฟ้องหรือคำขอเช่นนั้นมิได้ผิดประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๑๔๒
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่วิวาทอยู่ในโฉนดที่ของจำเลยและที่รายนี้เป็นของโจทก์และเป็นเช่นนี้แม้จะถือว่าแต่ก่อนจำเลยจะไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องก็ไม่สำคัญ แต่การมีโฉนดทับที่ของโจทก์ก็เป็นการเกี่ยวข้องแล้วศาลย่อมพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้นทุกประการ
