คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
