คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้ขีดเขียนโยงเส้นเพิ่มเติมขวัญม้าลงในแบบพิมพ์ตั๋วรูปพรรณโดยเติมเส้นขวัญซึ่งมี ๑๒ เส้นเป็น ๑๔ เส้น แต่ไม่ได้แก้ตัวอักษรในช่องที่ว่ามีขวัญ ๑๒ แห่งเป็น ๑๔ แห่งด้วย แล้วจำเลยได้นำตัวรูปพรรณม้าฉะบับที่แก้นั้นไปแสดงต่อพนักงานสอบสวน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่า จำเลยปลอมหนังสือสำคัญในราชการมีความผิดตามกฎหมาย อาญามาตรา ๒๒๕ และ พรบ แก้ไขเพิ่มเติม กฎหมาย อาญา ๒๔๗๗ (ฉะบับที่ ๕) ม. ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่า เส้นขวัญนั้นเป็นเครื่องหมายแทนข้อความว่า ขวัญม้าอยู่ตรงไหนและกี่ขวัญที่ จำเลยขีดเขีนเพิ่มขั้นให้ต่างไปจากที่เป็นจริง เป็นการปลอมหนังสือ เพราะเป็นการเพิ่มเติมเครื่องหมายแทนข้อความส่วนที่จำเลย ฎีกา ว่า ไม่ได้แก้จำนวนสิบสองเป็นสิบสี่ซึ่งเป็นส่วนควบด้วย จึงไม่เป็นการปลอมหนังสือนั้น เห็นว่า ที่จะเป็นผิดฐานปลอมหนังสือนั้น เห็นว่า ที่จะเป็นผิดฐานปลอมหนังสือนั้น ไม่จำต้องแก้หนังสือนั้นทุกแห่ง หรือหลายแห่ง เมื่อแก้แห่งหนึ่งและเป็นการปลอมแล้ว ก็เป็นความผิดฐานปลอมหนังสือ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตาม ศาลล่าง ให้ยก ฎีกา จำเลย
