คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยใช้ไม้ตีนายหลงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ จำเลยต่อสู้ว่ ได้กระทำโดยป้องกันและคัดค้านว่า บาดเจ็บไม่ร้ายแรงดังโจทก์หา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่านายหลงถูกตีไม่ถึงบาดเจ็บ เพราะภายนอกไม่มีแผลโลหิต พิพากษาจำคุก ๑๘ วัน ปรับ ๖๐ บาท ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๘(๓) ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๖(๘) จำคุก ๘ ปี จำลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยตีนายหลงด้วยไม้โตกลมขนาดข้อมือ โดยแรงจนนายหลงล้มลงหมดสติไปครู่หนึ่ง มีรอยช้ำเขียวปรากฎอยู่ที่สบักและชายโครงซ้าย เป็นให้นายหลงนอนตะแคงข้างซ้ายไม่ได้ ดังนี้ พอฟังได้ว่า นายหลงถูกจำเลยทำร้ายถึงบาดเจ็บทุพพลภาพ
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้จำคุกจำเลย ๖ เดือนตามมาตรา ๒๕๔.
