คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นทายาทของผู้ตาย ขอแบ่งมฤดกจำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์เป็นทายาทของมฤดกจริง แต่โจทก์จำเลยกับทายาทอื่นได้ตกลงแบ่งทรัพยรายนี้เสร็จเด็ดขาดไปแล้ว โดยโจทก์ได้รับสวนไป ๒ แปลง ส่วนทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องบางรายการไม่มีที่จำเลย บางรายการเจ้ามฤดกยกให้จำเลยก่อนตาย ก่อนสืบพะยาน โจทก์รับว่า ได้เข้าครอบครองสวน ๒ แปลงจริงแต่ไม่ใช่เพราะจำเลยแบ่งให้ และจำเลยรับว่าได้รับไปแปลงหนึ่งกับแถลงรับตามบัญชีท้ายฟ้องว่า ทรัพย์อันดับไหนที่ยังมีอยู่ที่จำเลย แล้วทั้งสองฝ่ายต่างไม่ติดใจสืบพะยาน ขอให้ศาลวินิจฉัยตามท้องสำนวน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้จำเลยแบ่งมฤดกให้โจทก์ฉะเพาะทรัพย์ที่จำเลยรับว่ามีอยู่ที่จำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านเรื่องหน้าที่นำสืบ
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยต่อสู้ว่า ได้แบ่งทรัพย์กันเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว และโจทก์รับว่าได้เข้าครอบครองที่สวน ๒ แปลงนั้น โจทก์ได้แถลงไว้ว่า ไม่ใช่เพราะจำเลยแบ่งให้ เป็นการปฏิเสธข้ออ้างไม่ใช่คำรับตามข้อต่อสู้ของจำเลย เมื่อจำเลยไม่สืบให้สม ก็ต้องแพ้ความข้อนี้ ส่วนที่จำเลยต้องว่า เจ้ามฤดกยกให้ทรัพย์จำเลยบางอย่างก่อนตายนั้น ก็เป็นหน้าที่ของจำเลยต้องนำสืบให้สม เพราะจำเลยรับว่าทรัพย์นั้นเป็นของเจ้ามฤดกแล้ว การยกให้จำเลยจึงเป็นข้ที่จำเลยกล่าวอ้างขึ้นหาใช่หน้าที่ของโจทก์ต้องนำนสืบปฏิเสธว่า เจ้ามฤดกไม่ได้ยกให้ไม่ ส่วนข้อที่คัดค้านว่า ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ถูกต้องนั้น ก็เห็นว่า เรื่องนี้โจทก์มีหน้าที่นสืบก่อนในประเด็นเรื่องทรัพยที่จำเลยปฏิเสธว่า ไม่มีอยู่ที่จำเลยเหมือนกัน อย่างไรก็ดี เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างไม่ติดใจสืบพะยาน ศาลก็จะต้องวินิจฉัยไปตามกฎหมายคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนั้นหาใช่ชี้ขาดในประเด็นทุกข้อไม่ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ศาลฎีกาคงพิพากษายืน
