คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้น พิพากษาลงโทษ จำเลยตามมาตรา ๒๙๘ ให้จำคุก ๒ ปีกับให้ใช้ทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการชิงทรัพย์รายนี้จำเลยกระทำประกอบด้วยเหตุกรรจ์ตามมาตรา ๒๙๓ (๔) (๗) และ ๒๙๔(๑) จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษ จำเลยตามมาตรา ๒๙๙ จำคุก ๓ ปี จำเลย ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ศาลอุทธรณ์แก้นั้น ไม่ทำให้เปลี่ยนฐานความผิดและรูปคดี ใด้ชื่อว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จำเลยจะ ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกา จำเลย