คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดฆ่านายดีตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยทำผิดจริงส่วนที่พยานโจทก์เบิกความว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ตรงกับวันเสาร์ ความจริงตามปฏิทินตรงกับวันอาทิตย์ ข้อเท็จจริงก็ได้ความตามคำพยานโจทก์ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ตรงตามฟ้อง เรียกไม่ได้ว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม. ๒๔๙ ให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์เป็นแต่กล่าวถึงวันกระทำผิดของจำเลยเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ หาได้กล่าวว่าเป็นวันอะไรไม่ ตามที่ได้ความจากพยานโจทก์ทุกคนก็ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ซึ่งตรงกับวันที่โจทก์ฟ้อง เป็นแต่มีพยานอยู่ ๒ คน กล่าวว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ตรงกับวันเสาร์เห็นว่าตามปฏิทินวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ตรงกับวันอาทิตย์ ไม่ใช่วันเสาร์จริง แต่พยานก็ได้กล่าวว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๙ มี.ค. ๙๖ ซึ่งตรงกับวันฟ้อง ที่พยานว่าเป็นวันเสาร์นั้นอาจจะจำผิดไป ข้อเท็จจริงยังน่าเชื่อว่าวันเกิดเหตุเป็นวันอาทิตย์ ที่ ๒๙ มี.ค.๙๖ ซึ่งตรงกับวันที่โจทก์ฟ้อง เรียกไม่ได้ว่าโจทก์ฟ้องผิดวันหรือผิดข้อเท็จจริงและเชื่อว่าจำเลยเป็นผู้แทงผู้ตาย แต่ปรากฎว่าจำเลยกระทำในขณะเมาสุรา อาวุธที่ใช้กระทำร้ายก็เป็นมีดขนาดเล็ก และกระทำทางข้างหลังผู้ตายแต่เพียงทีเดียว มิได้กระทำซ้ำเติมอีก ยังไม่ถนัดที่จะชี้ขาดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตาม ก.ม. อาญา ม. ๒๕๑ ให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี
