คำฟ้องและคำให้การ
คดีมีปัญหาสู่ศาลฎีกาเฉพาะในเรื่องบาดแผลของนางเช้าเฉี่ยง แซ่ซับ เจ้าทรัพย์ ซึ่งถูกจำเลยวิ่งราวกระชากสร้อยคอ จนสร้อยคอขาด บาดคอเจ้าทรัพย์มีบาดแผล ว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่า บาดแผลเจ้าทรัพย์ถึงบาดเจ็บพิพากษาให้จำคุกจำเลย ๓ ปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๘ ฯลฯ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ๋ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่า บาดแผลเจ้าทรัพย์ไม่ต้องด้วยลักษณะบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ จำเลยจึงมีผิดตามมาตรา ๒๕๒ เท่านั้น จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๗
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า บาดแผลเจ้าทรัพย์ถูกสร้อยคอบาดเอาตามที่ปรากฎในคำชัณสูตรนั้น เป็นบาดแผล หนังขาดโลหิตซับ และรักษา ๓ วันหายเท่านั้น ซึ่งศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมา เห็นว่าลักษณะบาดแผลดังกล่าวยังหาเป็นบาดเจ็บตามความหมายในมาตรา ๒๕๔ แห่ง ก.ม.ลักษณะอาญาไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
