คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจฉุดคร่าห์พาเอาโจทก์ไปเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗๖ จำเลยปฏิเสธ และตัดฟ้องว่าโจทก์มีอายุไม่ครบ ๒๐ ปีบริบูรณ์ ถึงแม้บิดาจะให้ความยินยอมแล้วก็ยังใช้ไม่ได้ บิดาจะต้องเป็นผู้ฟ้องแทนโจทก์จึงจะสมบูรณ์ ศาลชั้นต้นฟังว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุกจำเลย ๘ เดือน ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๗๖
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมา ศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำผิดจริง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
