คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาเพียงว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โจทก์ฎีกาว่าโจทก์ได้รับเช็คและใบคืนเช็คจากธนาคารในวันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๒๖ ต้องถือว่าโจทก์ได้รู้เรื่องความผิดของจำเลยและต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่นั้น แต่ตามทางไต่สวนได้ความว่า เมื่อต้นเดือน พฤษภาคม ๒๕๒๖ โจทก์ได้รับแจ้งธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาบางปะกงที่โจทก์นำเช็คเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงิน ว่าเรียกเก็บเงินตามเช็คไม่ได้ การเรียกเก็บเงินตามเช็คไม่ได้ก็คือ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั่นเอง ความผิดย่อมเกิดขึ้นตั้งแต่วันนั้น และโจทก์ได้ทราบเรื่องความผิดแล้วตั้งแต่วันที่โจทก์ได้รับแจ้งจากธนาคาร การนับอายุความไม่ว่าคดีใด ๆ นับตั้งแต่วันที่ความผิดได้เกิดขึ้น จะถือเอาวันอื่น เช่น วันรับเช็คและใบคืนเช็คมาเป็นวันที่เริ่มนับอายุความหาได้ไม่ ดังนั้นเมื่อโจทก์ไม่ได้ร้องทุกข์ไว้และนำคดีมาฟ้องในวันที่ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๒๖ เกินกว่า ๓ เดือน นับแต่โจทก์ทราบเรื่องการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของธนาคาร ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
