คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันฆ่านายเหยงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๐๙ จำคุก ๑๕ ปี ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ ๑ ผิดตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี นอกนั้นยืน โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ได้ความว่าจำเลยเตะผู้ตายสองทีก่อน ผู้ตายชักมีดออกจะต่อสู้ นายสอนจำเลยชักมีดออกบ้าง ต่างเดินเข้าหากัน และต่างใช้มีดแทงต่อสู้กัน จำเลยที่ ๑ ถูกแทงที่แขนถากไป จำเลยที่ ๑ แทงผู้ตายถูกใต้รักแร้ขวา ๑ ที ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว จำเลยที่ ๑ และผู้ตายต่างมีมีด เข้าต่อสู้ทำร้ายกัน จะฟังว่าจำเลยที่ ๑ มีเจตนาฆ่าผู้ตายยังไม่ถนัด ศาลอุทธรณ์ฟังว่าเป็นความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
