เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์สินรวม 3 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ทรัพย์สินทั้งหมดที่โจทก์นำยึดมิใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลย หากแต่เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง โดยจำเลยเช่าทรัพย์สินดังกล่าวไปจากผู้ร้อง ขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยทรัพย์ที่ยึดศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ว่า คำฟ้องอุทธรณ์ของผู้ร้องนี้เป็นอุทธรณ์ในชั้นขอขัดทรัพย์มิใช่คดีแรงงานจึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 55แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 ผู้ร้องจึงมีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลแรงงานกลางในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โดยยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
ภายในกำหนด 1 เดือนศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ..."คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ต่อศาลแรงงานกลางจึงเป็นคดีที่สืบเนื่องมาจากคดีแรงงาน เมื่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้องขัดทรัพย์ ก็ชอบที่ผู้ร้องจะอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวได้เฉพาะแต่ในข้อกฎหมายไปยังศาลฎีกาภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้อ่านคำสั่งนั้น ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 เมื่อปรากฏว่าผู้ร้องมิได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาภายในกำหนดสิบห้าวันตามนัยแห่งบทกฎหมายดังกล่าว แต่ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนดนั้นแล้ว การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์ต่อคำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว".
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
