คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องกล่าวว่า จำเลยได้ฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับกล่าวคือ จำเลยได้ขับรถยนต์รับจ้างโดยสารไปตามถนนหลวงด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควร เป็นวิสัยของปกติชนเป็นเหตุให้ชนรถจักรยาน ๓ ล้อพ่วงข้างซึ่ง ด.ช.ฮั่งเตี๋ยงขับขี่สวนทางมาได้รับความเสียหาย และเป็นเหตุให้ ด.ช.ฮั่งเตี๋ยงบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าฟ้องขาดรายละเอียดแห่งลักษณะประมาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยมีความประมาทอย่างไร อันเป็นลักษณะสำคัญของคดีที่จะทำให้จำเลยรู้ข้อหาในความประมาทของตนได้ จัดว่าเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘(๕) และศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้ฎีกาที่ ๒๕๑/๒๔๙๓ แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
