คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า อาวุธปืนเป็นของเจ้าทรัพย์ถูกผู้ร้ายลักไป เมื่อวันที่ ๑๓-๑๔ ต่อมาเมื่อวันที่ ๒๖ เจ้าพนักงานจับปืนได้จากจำเลย โดยจำเลยลักไปหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย และในวันที่ ๒๖ นั้นเองจำเลยบังอาจมีอาวุธปืนรายนี้ไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและพาไปในถนนหลวง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๒๑ แก้ไข ร.ศ.๑๒๙ ม.๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ๒๔๗๗ ม.๑๑-๕๒ ศาลอาญาลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนกับพกอาวุธปืนไปในถนนหลวง ๒ กะทง ให้ยกข้อหาฐานรับของโจร
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ศาลอาญาให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจรอีกกะทงหนึ่งให้จำคุก ๖ เดือน นอกนั้นยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วเห็นว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจรอีกกะทงหนึ่งนั้นชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน