คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินและห้องแถวของโจทก์และอนุญาตให้โจทก์รื้อห้องแถวพิพาทเมื่อพ้นระยะเวลาที่จำเลยจะต้องปฏิบัติตามคำบังคับกับให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การต่อสู้คดีและฟ้องแย้งขอให้บังคับโจทก์ให้จำเลยได้เข้าอยู่อาศัยในตึกแถวที่โจทก์จะก่อสร้างโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยไม่มีอำนาจฟ้องแย้ง เพราะเป็นเรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ ส่วนฟ้องข้ออื่นของโจทก์และฟ้องแย้งของจำเลยให้ยกเสียจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาคดีนี้ ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2518ทนายจำเลยยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2518 ในวันที่ทนายจำเลยยื่นฎีกานายอัมพร
อนุตตรกุลวนิชผู้ร้อง ยื่นคำร้องว่านายตงจุ่นจำเลยถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2518 ผู้ร้องเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายตงจุ่นจำเลยขอเข้ารับมรดกความแทนที่นายตงจุ่นจำเลยผู้มรณะ ศาลอนุญาตศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฯลฯ สำหรับคำแก้ฎีกาของวัดโจทก์ที่ว่านายตงจุ่นจำเลยถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2518 ก่อนมีการยื่นฎีกาทนายความของจำเลยจึงไม่มีอำนาจลงนามเป็นผู้ฎีกาแทนจำเลยนั้น เห็นว่า การที่ตัวความถึงแก่กรรมก่อนมีการยื่นฎีกา ทนายความมีอำนาจลงนามเป็นผู้ยื่นฎีกาแทนจำเลยผู้มรณะได้ ทั้งนี้เพื่อรักษาประโยชน์ของตัวความไว้ระหว่างฎีกา คดีนี้ยังได้ความว่าในวันยื่นฎีกา นายอัมพรบุตรของจำเลยก็ได้แต่งทนายความคนเดิมยื่นคำร้องขอเข้ารับมรดกความแทนที่จำเลยผู้มรณะและศาลอนุญาตแล้ว ทนายความย่อมดำเนินคดีต่อไปได้ อำนาจทนายความหาได้หมดสิ้นไปทันทีเมื่อจำเลยถึงแก่กรรมไม่พิพากษายืน
