คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีลูกแป้งเชื้อสุรา ๖ ลูกไว้เพื่อต้มกลั่นสุรา โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘
จำเลยให้การรับสารภาพ แต่แถลงว่าถูกเจ้าพนักงานสอบสวนเปรียบเทียบและจำเลยชำระค่าปรับไปแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๑๙ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน (ฉะบับที่ ๔) ๒๔๘๖ ซึ่งมีโทษปรับไม่เกิน ๒๐๐ บาท เมื่อเจ้าพนักงานสอบสวนได้เปรียบเทียบจำเลยแล้ว คดีย่อมเลิกกันไป พิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพว่าจำเลยมีลูกแป้งเชื้อสุราไว้เพื่อทำสุราหรือต้มกลั่นสุราโดยผิดกฎหมายก็ดี กฎหมายก็ได้บัญญัติความผิดสำหรับผู้มีแป้งเชื้อสุราโดยมิได้รับอนุญาตไว้เป็นพิเศษแล้ว จะยกเอามาตรา ๓๘ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ มาปรับผิดจำเลยอีกไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
