คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66 และคืนเงินที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของ
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษา จำคุก 2 ปี 6 เดือน คืนเงินที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของ
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยว่า ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 (พ.ศ. 2539) ที่ลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ประกาศให้เมทแอมเฟตามีน เป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 นั้น ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 ดังกล่าว โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 และมาตรา 8 (1) แห่ง พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ซึ่งให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการควบคุม ยาเสพติดให้โทษประกาศให้ยาเสพติดให้โทษชื่อใดอยู่ในประเภทใดได้ เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการควบคุมยาเสพติดให้โทษ
ประกาศให้เมทแอมเฟตามีนเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 และได้ประกาศในราชกิจจานุเบิกษาแล้ว จึงมีผลใช้บังคับได้ตาม พ.ร.บ. ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 6 เช่นกฎหมาย ดังนั้น ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 ที่ลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ประกาศให้เมทแอมเฟตามีนเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 จึงชอบด้วยกฎหมายใช้บังคับได้ ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
